Nog even en het jaar is alweer bijna om.
Ondertussen woont Noa ook al weer één jaar bij ons. Wat gaat de tijd toch snel.
Nu komen de knalletjes nog met oud en nieuw en dan krijgen we weer gewone dagen.
Het is nu zo vreemd soms is vrouwtje thuis dan baasje weer, ik weet soms helemaal niet meer welke dag het is. Wat wel een voordeel is is dat we bijna iedere dag naar de hei gaan. Heerlijk is het daar Noa en ik hebben het daar zo naar onze zin.
We vinden het namelijk allebei heerlijk om door de grote plassen te rennen. Er zijn zelfs mensen die stil gaan staan om naar ons te kijken en die spreken vrouwtje dan aan op het plezier dat wij hebben. Ook vragen ze dan of wij wel in huis komen. Ja wij zien er soms niet echt meer wit uit dus dat ze dat vragen snapt vrouwtje wel. Natuurlijk zijn ze in huis die zijn zo weer wit hoor ik vrouwtje dan zeggen. Op de hei zijn ook een paar heuvels en aan de achterkant waar het voetpad niet loopt daar wonen konijnen. Noa weet het precies en ik ga dan ook maar met haar mee. Maar ik moet vrouwtje ook in de gaten houden want die loopt gewoon door en dan raken we haar kwijt. Vrouwtje zegt jullie moeten mij in de gaten houden ik jullie niet. Dus dat doe ik dan maar want ik ben haar 1 x kwijt geweest en dat vond ik helemaal niet leuk. Vrouwtje doet wel stoer maar ze kan ook niet zonder ons en wacht ook wel eens op ons achter een boom en dan zie ik haar best wel staan hoor.
Sinds ik gecastreerd ben ben ik veranderd volgens vrouwtje. Ik ben veel vrolijker en speel veel vaker met Noa. Wij hebben vaak op de hei een dolle bui en lopen dan hard achter elkaar aan. Ik val bruine labradors niet meer lastig dus waarschijnlijk heb ik minder last van mijn hormonen denkt ze. Ik weet het niet ik voel me goed.
Vandaag is het een beetje vies weer . Wij kunnen helemaal niet naar buiten door al die regen. Ik hoop dat we weer sneeuw krijgen dat was laatst ook al zo leuk. Van de sneeuw worden we ook weer mooi wit. Vanmorgen zijn we nog een poos buiten geweest totdat ik vrouwtje ging waarschuwen.
Zij was aan het stofzuigen want wij verharen zo en Noa en ik waren buiten. Opeens was Noa weg ik heb niet gezien waardoor zij is ontsnapt dus ik bleef alleen achter in de tuin. Dat vind ik niks aan dus ben ik maar naar binnen gelopen naar vrouwtje toe maar die kreeg argwaan en ging op zoek naar Noa.. Met dat ze naar de achterdeur liep stond de buurvrouw daar. Noa loopt in mijn tuin te rennen zei de buurvrouw. Ik moest gelijk naar binnen en daar ging vrouwtje met de buurvrouw mee en met de riem in de hand.
Noa en ik weten precies dat er bij de buurvrouw veel konijnen in het weiland zitten en er lopen 5
poezen rond dus daar is genoeg vermaak voor ons. Noa liep achter in de wei van de buren te rennen. Maar toen vrouwtje haar riep kwam ze wel gelijk en kon ze weer aan de riem. Vrouwtje heeft de tuin nog onderzocht maar nog niet kunnen vinden waardoor ze is weg gekomen.
Noa en ik wensen iedereen een goede jaarwisseling en tot volgend jaar
Ondertussen woont Noa ook al weer één jaar bij ons. Wat gaat de tijd toch snel.
Nu komen de knalletjes nog met oud en nieuw en dan krijgen we weer gewone dagen.
Het is nu zo vreemd soms is vrouwtje thuis dan baasje weer, ik weet soms helemaal niet meer welke dag het is. Wat wel een voordeel is is dat we bijna iedere dag naar de hei gaan. Heerlijk is het daar Noa en ik hebben het daar zo naar onze zin.
We vinden het namelijk allebei heerlijk om door de grote plassen te rennen. Er zijn zelfs mensen die stil gaan staan om naar ons te kijken en die spreken vrouwtje dan aan op het plezier dat wij hebben. Ook vragen ze dan of wij wel in huis komen. Ja wij zien er soms niet echt meer wit uit dus dat ze dat vragen snapt vrouwtje wel. Natuurlijk zijn ze in huis die zijn zo weer wit hoor ik vrouwtje dan zeggen. Op de hei zijn ook een paar heuvels en aan de achterkant waar het voetpad niet loopt daar wonen konijnen. Noa weet het precies en ik ga dan ook maar met haar mee. Maar ik moet vrouwtje ook in de gaten houden want die loopt gewoon door en dan raken we haar kwijt. Vrouwtje zegt jullie moeten mij in de gaten houden ik jullie niet. Dus dat doe ik dan maar want ik ben haar 1 x kwijt geweest en dat vond ik helemaal niet leuk. Vrouwtje doet wel stoer maar ze kan ook niet zonder ons en wacht ook wel eens op ons achter een boom en dan zie ik haar best wel staan hoor.
Sinds ik gecastreerd ben ben ik veranderd volgens vrouwtje. Ik ben veel vrolijker en speel veel vaker met Noa. Wij hebben vaak op de hei een dolle bui en lopen dan hard achter elkaar aan. Ik val bruine labradors niet meer lastig dus waarschijnlijk heb ik minder last van mijn hormonen denkt ze. Ik weet het niet ik voel me goed.
Vandaag is het een beetje vies weer . Wij kunnen helemaal niet naar buiten door al die regen. Ik hoop dat we weer sneeuw krijgen dat was laatst ook al zo leuk. Van de sneeuw worden we ook weer mooi wit. Vanmorgen zijn we nog een poos buiten geweest totdat ik vrouwtje ging waarschuwen.
Zij was aan het stofzuigen want wij verharen zo en Noa en ik waren buiten. Opeens was Noa weg ik heb niet gezien waardoor zij is ontsnapt dus ik bleef alleen achter in de tuin. Dat vind ik niks aan dus ben ik maar naar binnen gelopen naar vrouwtje toe maar die kreeg argwaan en ging op zoek naar Noa.. Met dat ze naar de achterdeur liep stond de buurvrouw daar. Noa loopt in mijn tuin te rennen zei de buurvrouw. Ik moest gelijk naar binnen en daar ging vrouwtje met de buurvrouw mee en met de riem in de hand.
Noa en ik weten precies dat er bij de buurvrouw veel konijnen in het weiland zitten en er lopen 5
poezen rond dus daar is genoeg vermaak voor ons. Noa liep achter in de wei van de buren te rennen. Maar toen vrouwtje haar riep kwam ze wel gelijk en kon ze weer aan de riem. Vrouwtje heeft de tuin nog onderzocht maar nog niet kunnen vinden waardoor ze is weg gekomen.
Noa en ik wensen iedereen een goede jaarwisseling en tot volgend jaar


.jpg)