Laatste bericht

Beste lezers,

Dit zal het laatste bericht zijn in dagboek Mélo.

Op zaterdag had hij ( Mélo) heerlijk lopen rennen, zwemmen en dollen met zijn "zus " Noa en  andere honden op Bussloo. Niets aan de hand. dinsdag 3 november heb ik ze lekker meegenomen naar de schaapskooi. Het zonnetje scheen het was prachtig weer. Woensdag 4 november liep hij opeens heel mank. Gelijk de dierenarts gebeld en we konden komen. Er zijn foto's gemaakt en de diagnose was botkanker rechts voor bij de pols. Mijn wereld stortte compleet in. Dit verwacht je niet bij een hond van 5,5 jaar jong. Hij is gelijk op pijnstillers gezet. Dit ging goed het sloeg aan en hij liep weer gewoon mee. Na twee weken moesten we terug voor een nieuwe foto.  Op deze foto was weinig verandering te zien. de week erop ging alles nog steeds goed. Zaterdag zijn ze nog mee geweest op visite en hebben zich goed vermaakt. 

Zondag was het opeens mis.

Hij gebruikte zijn poot niet meer en hinkte rond.

Wij hadden stille hoop dat het de volgende dag wel beter zou gaan. Maar dat mocht helaas niet zo zijn. Dinsdag op baasje zijn verjaardag hebben wij de moeilijkste beslissing die er is moeten maken.

Het ging niet zo, twee lieve ogen keken ons aan met een blik van help mij.

 Met pijn in het hart hebben we de dierenarts gebeld. 

Woensdag is deze geweest en is Mélo heel rustig ingeslapen thuis op zijn bedje.

Vandaag hebben wij afscheid moeten nemen van onze grote witte lieve beer Mélo. Helaas ging zijn ziekte sneller dan verwacht. Vanaf zondag ging het snel achteruit. 

Als twee bruine ogen je vragen,
Help me ,want ik voel me niet zo fijn.
Mag je dan ,omdat je voelt, dit is het einde... 
Egoïstisch zijn? 

Als je van de dokter hoort,
dit komt nooit meer goed.
En hij krijgt steeds meer pijn.
Mag je dan ,omdat je hem niet wilt missen...
Egoïstisch zijn? 

Als twee lieve bruine ogen zich sluiten gaan.
Voorgoed en je zonder hem naar huis toe moet.
Met de riem in je hand en een hart vol pijn.
Dan probeer je jezelf te overtuigen,
dit was het beste.
Ik mocht niet Egoïstisch zijn. 

Vele jaren was hij bij ons,
elke dag samen was een feest.
En in al die fijne jaren is hij zelf niet een keer...
egoistisch geweest ! 

We zullen je nooit vergeten, je was een bijzondere en trouwe vriend.
Dag lieve Mélo rust zacht.

Het is verschrikkelijk leeg in huis ondanks dat Noa er gelukkig nog is. Ook zij is stil en van slag. Gelukkig eet ze goed en proberen wij haar zoveel mogelijk mee te nemen en leuke dingen te doen met haar. Ondanks dat is ze soms net zo afwezig als wij.

Maar we moeten verder.

Wij zullen Mélo nooit vergeten. Het was een vreselijk lieve en stabiele hond die altijd wou knuffelen en geen beestje kwaad deed. 

We zijn heel blij dat we na een jaar Noa erbij hebben genomen. Het was twee handen op één buik bij die twee. Ook al waren er andere honden bij ze hadden met spelen alleen oog voor elkaar.

Lieve Mélo rust zacht jongen.
R.I.P. 30-4-2010 -  02-12-2015

Betty en Dénis en Noa.

Lang geleden

Jeetje de hele zomer heeft vrouwtje niets over ons verteld.

Wij hebben zoveel plezier samen dat het bijna gewoon wordt. Mijn gebroken botje in mijn voet is weer helemaal oké. De Chinese teapills hebben heel goed geholpen.
Baasjes is de hele zomer bij ons thuis geweest hij zat niet lekker in zijn vel geloof ik . Dat was reuze gezellig wij hele dagen lekker buiten en extra vaak naar het bos. Baasje liet ons voortaan uit want vrouwtje moest wel werken. Wat wel gezellig is is dat baasje ons samen meeneemt, hij kan ons wel houden. Vrouwtje loopt apart met ons want wij zijn gewoon te sterk met zijn tweeën.
In de vakantie hebben we veel gebruik gemaakt van ons hondenzwembad. We hebben een nieuwe gekregen want de oude was zo lek als een mandje.
Vanaf 1 oktober mogen we weer naar bussloo en het heerderstrand. Daar zijn we al weer de nodige keren geweest.

Laatst gingen we alleen met vrouwtje. Als we de auto uit zijn rennen we om het hardst wie als eerste bij het water is. Toen we een beetje door waren ,want het is best wel even koud hoor! Ging Noa naar een andere hond en ik zag een waterhoentje zwemmen. Die wou ik wel eens van dichtbij bekijken. Nou hangt er zo'n touw met balken waR de kindjes achter moeten blijven. Dat touw was thv dat hoentje weg dus ik achter dat hoentje aan. Ik hoorde vrouwtje al roepen van NEE terug!
Nou ja dan kom ik wel terug... Maar ik kon niet door dat touw, ik was vergeten waar ik er door was gezwommen. Vrouwtje maar roepen van links links .. Ja dat snap ik niet hoor... Een menner gooide al een stok mijn kant op en zijn hond ging die halen maar ja ik zat nog steeds achter dat stomme touw waarom kan ik daar niet over?  Ik werd best wel een beetje moe van dat watertrappelen. Zie ik vrouwtje opeens haar laarzen uittrekken, wat wil die nu doen? Ik heb maar extra mijn best gedaan want ik wou weten wat ze ging doen en toen...was ik over de draad. Vrouwtje wou zich gaan uitkleden op het strand in de herfst ?? Later begreep ik dat ze mij wou gaan redden. Wat lief.

Een week of twee later waren wij er weer op een zaterdag prachtig weer was het. Wij hebben zoveel honden gezien. Noa was druk met balletjes en stokken afpakken van andere honden van wie de baasjes die steeds in het water gooiden. Ik liep achter een grote groep Friese stabijtjes aan die vertelden dat ze een show hadden gehad. Zie ik opeens 3 grote witte dingen in het water... Soortgenoten?? Dus ik erop af. De baasjes liepen een stukje achter en begonnen opeens paniekerig te roepen dat ik terug moest komen. Tja eehh ik ga eerst even bij die soortgenoten kijken. Kom ik dichterbij zijn het geen honden maar zwanen. Jeetje wat een chagrijnige beesten zijn dat zeg. Ze zetten toch een grote mond op tegen mij blazen blazen ik verstond er niets van maar vond ze niet echt vriendelijk. Dus rechts omkeer en maar terug naar de baasjes. Die waren helemaal blij.
 Van zwemmen krijg je wel honger en wordt je best wel moe.

Oeps ik loop achter

Jeetje ik ben helemaal vergeten om mijn dagboek bij te houden.

Tja waar zal ik beginnen...
Volgens de fysio therapeute moet het botje in mijn voet genezen zijn als ik al 5 weken niet meer mank loop. Wij hebben een schema meegekregen om mijn conditie weer op te bouwen en mijn voet niet te overbelasten. De baasjes zijn toch nog wel voorzichtig met mij. Twee weken geleden zijn er nw foto's van mijn poot gemaakt. Je ziet wel dat het aan de randen met bot dichtgroeit maar het is nog niet helemaal egaal van kleur.
De acupunturiste zei ook tegen vrouwtje ik zou nog even doorgaan met de chinesekruiden en hem nog niet te wild laten doen.

Ik loop al weer lekker met Noa samen door de tuin en we stoeien ook weer. Tijdens de wandelingen naar het bos of de hei zit ik aan de lange rolriem en rent baasje met mij mee. Soms mag ik ook alleen even een stukje los. Noa en ik zitten dan om de beurt aan de riem. Ik voel mij goed hoor ik loop niet meer mank en wil graag weer gek doen.

Met Noa gaat het ook steeds beter.

Noa gaat met vrouwtje naar de acupuncturiste. Van die mevrouw krijgen wij de Chineese kruiden.
Wat geweldig werkt voor mijn gebroken botje. Sinds ik de teapills zoals die mevrouw ze noemt slik loop ik goed. Noa krijgt iets voor de lever en iets voor de nieren. Noa haar Ying en Yang waren niet goed ze was niet goed in evenwicht waardoor ze soms ook heel druk gedrag vertoonde te veel prikkels zeg maar. Dat kon haar koppie niet goed aan. Dit gaat nu stukken beter. Ze is nu 3x geweest en zowel de baasjes als die mevrouw zijn heel blij met het resultaat.

Het is weer voorjaar dus wij zijn de baasjes weer druk aan het helpen in de tuin. Laatst was ik in de tuin en zag dat vrouwtje een konijnen hol aan het dichtgooien was. In de wei mogen de konijnen wel graven maar niet in de tuin. Terwijl vrouwtje de schep weer in de schuur deed was ik toch wel benieuwd wat daar nou had gezeten. Dus heb ik het gat maar weer los gegraven. Oeps dat was niet vrouwtje haar idee. Dus ik werd er weggehaald zie ik er vlug een konijn induiken. Dus ik weer terug ik lag er op mijn buik voor. Ja ik rook toch echt een konijn. Komt dat domme beest zo naar boven terwijl ik voor dat gat lig! En ja hap ik had hem! Vrouwtje roepen van los Mélo! Ik mag ook niks!
Dus ik heb het maar weer los gelaten. Tja wat moet je er ook eigenlijk mee... Het is leuker om een gat te graven. Ik geloof dat ik die dag wel 5x het gat heb opengegraven en vrouwtje het heeft dichtgegooid. Leuk spelletje.

Als het van het weekend mooi weer wordt dan mag ik zwemmen. Dat is lang geleden... Noa en ik zijn dol op zwemmen. Maar door e breuk van mijn sesambotje in mijn voet mocht ik niet op mul zand lopen en ja dat ligt overal bij het water bij het heerderstrand.

Ik ga " duimen"  voor mooi weer. Dan kan ik eindelijk weer eens lekker zwemmen.

Hoe durven ze !!

Ga ik ( Noa) vanmiddag met vrouwtje lopen komen we op de hoek van de weg staat daar toch iets geks. Ik blaffen en grommen, wat is dat in mijn weggetje?
Noa dat is een verkeersbord doe niet zo gek hoor ik naast mij. Wat een verkeersbord! Dat hoort niet in mijn weggetje dat heeft daar nog nooit eerder gestaan!
Ik was toch zo boos! Maar daar ga ik niet langs! Vrouwtje ging al langs de andere kant van de weg maar daar trap ik niet in. Ik wil daar niet langs!
Ik trok bijna mijn halsband over mijn hoofd. Vrouwtje terug naar huis, was bij ons op de hoek. Kreeg ik mijn tuigje om en er gingen brokjes mee. Maar ik laat mij niet omkopen, ik ga daar niet langs dat hoort er niet. Vrouwtje is maar de hele andere kant met mij opgelopen. Daar heb ik gedaan wat ik moest doen.

Maar je gelooft het niet kijk ik uit het zij raam van de kamer staat dat ding nog in het weggetje. Weer werd ik boos maar dat pikte vrouwtje niet. Noa FOEI , klonk het heel streng. Oeps....
Komt baasje thuis en die mogen wij dan begroeten dus wij samen even naar buiten. Nou Mélo zag hem ook hoor! Die werd ook al boos ! Samen hebben we even lekker staan te blaffen maar dat gekke ding gaat niet weg.

Hij is morgenavond wel weg zegt vrouwtje, dan zijn de bomen wel gesnoeid.
Nou ik hoop het ! Ik wil dat gekke ding daar niet in mijn weg!

Goede daad verricht.

Vorige week was het heerlijk zonnig en ben ik met vrouwtje naar de hei geweest. Ik moet wel aan de riem maar het is wel leuk om even andere luchtjes te ruiken.
Er waren ook lammetjes nog niet zo heel veel maar ze waren wel leuk en heel niet bang voor mij.
Ik baal wel hoor dat ik niet lekker mag rennen samen met Noa.
Vrouwtje gaat bewust apart met ons lopen want ze vindt het niet leuk als Noa los mag en ik niet.

Dus thuisgekomen werden we omgeruild en ging Noa mee. Noa is naar het Zwolsebos geweest. Daar kan ze lekker rennen door de hei en langs de bosrand. Volgens vrouwtje luisterde ze dan heel goed als ik er niet bij ben. Tja samen ga je toch lekker gek doen.

Noa vertelde nog dat ze een hond gevangen hadden.
Ik Noa, kwam met vrouwtje in het bos. Komt er een mevrouw onze kant oplopen met een springerspaniel en een st Bernhard. Vraagt die mevrouw of die st bernhard bij ons hoort.
Nee dus. Maar die hond loopt met haar mee dus wij lopen door. Vrouwtje keek nog eens om en er stond een meneer met die mevrouw te praten. Hij is weer bij zijn baasje Noa hoor ik vrouwtje zeggen. Ik heb toch heerlijk lopen rennen daar en nog andere honden gezien zo leuk.

Komen we bij de auto in de buurt loopt die st Bernhard daar weer. We hebben even gesnuffeld aan elkaar en toen zat hij opeens aan mijn riem. Vrouwtje zag dat hij een penning om had. Had ze haar bril niet bij zich..!! Dus ze kom het niet goed lezen. Hij heet Guus hoorde ik haar zeggen maar nu dat telt nr. Gelukkig kwam er een meneer aan lopen die kon het wel lezen maar had er ook al moeite mee.
Vrouwtje bellen en ja hoor de baas van Guus was nog in de buurt. Alleen kwam Guus niet bij ons uit de buurt dus vrouwtje heeft maar uitgelegd waar ze zou wachten. Lopen wij daar heen ik lekker los en Guus aan mijn riem. Is er niemand dus vrouwtje nog maar eens bellen, ik had ondertussen een lekker waterkuil gevonden en was heerlijk aan het baderen. Ja daar moet je gebruik van maken voor je het weet zit je aan de riem. De baas van Guus snapte het niet zo goed, ja als je onbekend ben in het bos. Maar op een gegeven moment zagen we een man onze kant op komen en Guus werd helemaal blij. Die man zwaaien en vrouwtje heeft guus maar losgelaten. Ze waren beide zo blij dat ze elkaar weer hadden gevonden. Die man heeft wel 10x hetzelfde gezegd... bedankt.

Vandaag ben ik met Famke daar wezen lopen. Veel honden hebben we niet gezien en die we zagen was bang voor ons. Was wel leuk hoo. Zo samen met famke rennen.

Toen we thuis kwamen ben ik heerlijk gaan slapen. Vrouwtje ging nog weer met Mélo op stap.
Het gaat nog steeds goed met Mélo, hij loopt gelukkig niet meer mank. Nog even volhouden een weekje of 3 ruim, en dan mogen we weer lekker samen mee hoop ik.

2 weken verder

Tja waar moet ik beginnen....

Ik ( Mélo) krijg nu door mijn eten Chinese kruiden pilletje van de acupuncturiste.
Verder ben ik bij de fysio therapeute geweest. Zij heeft mij onderzocht en vond mij veel hond!
Tja ik ben geen kleintje met mijn 82 cm schoft. Ze vond mij wel heel lief.
Ze vond mijn bespiering verder goed en gaf aan dat gezien mijn grote en gewicht ik gewoon een beetje de pech heb dat het niet zo snel geneest. Bij het minste op geringste kan dat botje wat moet herstellen weer beschadigd raken.
Weer heb ik 6 weken lijn rust gekregen. Ligt er sneeuw moet ik verdorie voorzichtig aan de riem lopen!
Toch moet ik wel zeggen dat ik de laatste 2weken s ' avonds niet meer mank loopt!!!
Toch de rust, nou ja rust maar dat vertel ik zo, en die Chinese kruiden werken wel bij mij.

Over rust gesproken.
Vrijdag morgen vroeg gingen wij om de beurt mee wandelen met vrouwtje. Het was nog heel vroeg en donker. Ligt er bij de buren een kruiwagen langs de weg. En weer je wat daar onder lag ....een dood schaap. Ja echt ik rook hem al vanuit de verte. Mag ik daar weer niet heen van vrouwtje die vindt dat vies. Daarna is vrouwtje met Noa gaan lopen, die heeft ook dat schaap zien liggen en mocht er ook niet heen.
Even later is baasje naar zijn werk gegaan en heeft het hek los gelaten omdat vrouwtje ook weg moest. Maar onze achterdeur klemt wat en die bleek niet goed dicht te zitten. Mijn slimme zus Noa had dat door en hoppa die drukte de deur open en zette het op een lopen. Ja daar ga ik dus achteraan. Dus wij met zijn tweeën rennen richting dat schaap. Ik hoorde ergens in de verte geloof ik mijn naam nog maar dat weer ik niet zeker.
Staan we goed en wel te snuffelen aan dat schaap komt opeens onze auto eraan. Ja dat geluid herkennen wij wel. Hé.... gaan we weg?  Noa en ik liepen vlug naar de auto en voor we het wisten had vrouwtje ons in de auto zitten en gingen we weer naar huis.

Vrouwtje was heel bezorgd om mij want ja ik mag helemaal niet rennen met mijn poot.
Ze heeft de hele dag pijn in de buik gehad zo schuldig voelde ze zich omdat die deur niet goed dicht was geweest. Toen baasje thuis kwam vertelde ze die wat er was gebeurd ook die was bezorgd om mijn poot. Maar het was voor niets want ik had helemaal geen last s ' avonds .

Het gaat nu dus wel beter met mijn voet maar de komende 4 weken mag ik nog niets dan alleen maar lopen op stevige ondergrond aan de riem. Vrouwtje kan daarna als ze wilt weer naar de DA om dan een foto te laten maken van mijn voet om te kijken of het weer helemaal goed is. Daarna zullen we langzaam alles weer moeten opbouwen . Stukje aan de riem stukje los,weer stukje aan de riem. Weer voorzichtig samen met Noa in de tuin,  zodat ik niet opeens te veel doe.

Revalideren noemt vrouwtje het. Zal best wel maar ik wil gewoon weer lekker kunnen rennen en stoeien en wandelen en zwemmen.

Vervolg 2

Ik heb er nu weer iets bijgekregen en ik moet over een maand weer komen.

Vrouwtje had ook de foto van Mélo naar haar doorgestuurd met de vraag of zij iets voor Mélo kon betekenen. Nu blijkt haar man daar ook in de praktijk te zitten hij is orthopeed . Ze heeft hem gevraagd om ook even naar de foto te kijken en vrouwtje advies geven.
Mélo moet toch rust houden en hij heeft ook Chinese kruiden gekregen en hij adviseerde ook fysio net als de DA waar Mélo was geweest.
Ik hoop toch zo dat mijn broer weer de " oude "wordt zodat we lekker samen kunnen rennen.

Nu ga ik met vrouwtje en Gerdie en famke op stap en alle vier missen we Mélo.
Ik moet wel zeggen dat ik nu wat meer met Fanke optrek. Anders speelde ik vaak alleen met Mélo. Helaas is Famke nu een weekje weg dus moet ik maar alleen met vrouwtje op pad.
Vrouwtje is maar druk met ons. Ze loopt trouw elke dag elke wandeling apart met ons. Verder gaat ze om de beurt met ons naar een bos of hei. Die loopt en rijd wat af.

Nu ga ik even slapen want ik ben zo moe van de indrukken en acupuntuur. 

Vervolg...

tja rust ....
Thuis belde vrouwtje eerst baasje maar op want die was ook al ongerust. Daarna belde Gerdie van Famke ook al, zo lief van haar.
De baasjes hebben besloten toch maar voor fysio te gaan.
S' maandags belde die mevrouw en donderdag moet ik daar heen.

Ondertussen heeft het zaterdag ook nog eens een keer gesneeuwd!
Geweldig wat leuk was dat! Ik mocht toch ook even gek doen van de baasjes maar wel met hun vlakbij dat ik niet samen met Noa uit mijn bol ging.
We vonden het prachtig jammer dat het weer zo gauw weg was.

Noa heeft ook iets nieuws, die gaat met vrouwtje naar een acupunturiste.
Ik ( Noa) ben af en toe een beetje ADHD vinden de baasjes. Vooral als ik thuis ben en er loopt iemand over de dijk langs ons huis. Ik wordt dan helemaal wild. Loop te blaffen en draven door huis. In de keuken ga ik op mijn achterpoten staan en loop zo door de keuken want dan kan ik nog zien wie er loopt. Daarna ren ik naar de bijkeuken en weer op mijn achterpoten want dan kan ik ook doordat raam het allemaal volgen. Dan sprint ik weer al luid neuriënd naar de kamer want door het zij raam zie ik ze ook nog lopen.
Ik hoor mijn baasjes dan heel niet , ik ben zo opgewonden en daarna TL. Ik hijg alsof ik een marathon heb gelopen. Vrouwtje had het daar laatst met de osteopate over en die adviseerde acupunctuur. Ze wist een hele goede.
Dus twee weken geleden ben ik met vrouwtje naar Deventer geweest daar heeft die mevrouw een praktijk. Ik de wachtkamer stonden twee mandjes met poezenbeesten erin. Spannend!!
Maar veel tijd had ik niet want er kwam een mevrouw naar ons toe en die zei hallo Noa you are een sweetie. Tja dan loop je wel mee.... Die mevrouw sprak met een Amerikaans accent ( vertelde vrouwtje hoor, weet ik veel) ik vond haar wel erg aardig en als zij mij sweetie noemt zal ik mij ook als een sweetie gedragen. Ik heb haar maar een paar likjes gegeven in haar gezicht en die mevrouw vond mij steeds leuker worden. Ze heeft met vrouwtje zitten babbelen over mij en toen ging ze mij aaien. Even later liet ze mij een bakje zien met speldjes in een watje gestoken. Weer aaide ze mij ze heeft toen speldjes in mijn rug gezet. Ik had het niet eens door!
Vlak daarvoor had ze in mijn liezen zitten voelen. Na de speldjes deed ze dat weer. Dit is goed zei ze. Ik ben er maar bij gaan liggen. Die twee (vrouwtje en die mevrouw) hadden het over kruiden etc en wat  dat inhield en zou doen. Ik had veel te veel energie en kon daar niet goed mee omgaan bla bla bla. Na een poosje haalde ze de naaldtjes eruit. Ik kreeg een paar lekkere koekjes en we gingen naar huis. Vrouwtje kreeg chinesekruiden mee die ze door mijn eten doet.
Ik weet niet wat het met mij is maar ik ben de laatste dagen wel relaxter. Dat zeggen mijn baasjes ook.
Vandaag ben ik weer bij die mevrouw geweest. Ze ging weer voelen en was heel tevreden. Ik kreeg weer naaldtjes in mij en ik heb haar weer kusjes gegeven (we zijn inmiddels dikke vriendinnen zij en ik )

Even bijpraten

inmiddels ben ik al 4x bij de osteopaat geweest. Steeds gaat het een week goed met mijn poot en dan mank ik weer s' avonds. De osteopate gaf aan toch nog maar eens foto's te laten maken. De blokkades in mijn rug heeft zij opgelost ,eigenlijk ik zelf, maar met haar hulp.

Dus ik moest vrijdags mee naar de DA. Wat een gedoe ik moest toch een roesje want dat zou makkelijker zijn. Ik kreeg een prikje en werd een beetje duf. Vrouwtje was gelukkig de hele tijd bij mij. En het duurde en duurde ... Wat bleek ... Voor de tweede x deed de rontghen apparatuur raar bij de DA. Heb ik weer hoor. De eerste keer in september/ oktober crashte de pc. De DA had nu alles nieuw maar nu deed de scanner die de plaat waar de foto opstaat het niet. Ze hadden maar twee platen  dus meer foto's zijn er niet gemaakt. De DA is heel druk geweest om dat ding weer aan de praat te krijgen maar nee. Een uur later kreeg ik weer een prikje en werd ik weer wakker. Ik leek wel een beetje dronken. De DA ging de platen ontwikkelen in zijn praktijk in Epe. De volgende dag werd vrouwtje gebeld. Op de foto van mijn rug zag hij iets aan de kant maar dat kon ook door de foto komen en op die van mijn voet zag hij niets. Ja we moesten nog maar een keertje terugkomen voor nw foto's.

Vrouwtje had iets van ik ga wel naar een ander die had het helemaal gehad met die apparatuur daar. Dus de vrijdag erop gingen we naar Hattem.
Daar was ik nog nooit geweest. Noa wel die is daar geholpen via laproscopie. We kwamen binnen en iemand zei al jeetje met dit weer denk je dat er een ijsbeer binnenkomt. Heb ik weer hoor! Maar ze vond mij wel mooi. Er zat nog een hond te wachten een zwart witte soort grote cockerspaniël. Die was niet zo aardig. En toen kwam er nog een oude cocker uit de behandelkamer die was leuk. Zijn vrouwtje was verbaasd mij te zien. Ze had nog nooit zo'n één als ik gezien. Of ik ook in huis kwam...ja natuurlijk.

Die zwart witte ging naar binnen jeetje wat stond die te gillen ! Leek wel een mager speenvarken. Ik wou gelijk niet meer. Maar daar trapte vrouwtje niet in. Eindelijk waren we aan de beurt. Dezelfde DA die Noa had geholpen begon aan mij te voelen. Ondanks de kou moesten we ook naar buiten om op de parkeerplaats heen en weer te lopen en in een drafje. Toen moest ik weer mee naar binnen. We gingen naar een andere kamer en ik kreeg weer een prikje. Slaperig dat ik werd maar niet zoals de vorige keer. Ze tilden mij op en ik werd op mijn rug in een kussen gelegd. Ze droegen alle drie rare jassen herinner ik mij. Ik hoorde vrouwtje nog zeggen dat ze medelijden had met de ridders van vroeger. Ze had een hele zware loden jas aan ..dat moet... Is veiliger. Na nog wat getrek aan mij mocht ik van de tafel op een kleedje liggen en kreeg ik weer een prikje. ik werd weer een beetje wakker. Ondertussen hoorde ik ze over mij praten. De rug ziet er heel mooi uit en zijn heupen ook. Vrouwtje was al blij met dit nieuws. Toen kwam de foto van mijn voet. Wat zie je vroeg de DA aan vrouwtje. Daar zit een Barstje/ scheurtje lijkt wel. Klopt dat is een sesambotje zei de DA. En nu...vroeg vrouwtje. Ja opereren kan maar geeft niet altijd het gewenste resultaat. Intapen kan ook maar met zo'n grote zware hond geeft dat weer extra belasting op rug en andere poten. Hij adviseerde fysiotherapie en toch vooral rust.