Het is al weer een poosje geleden dat ik wat in ons dagboek heb geschreven. Niet dat wij nu niets meemaken maar we gaan tegenwoordig vaak met vrouwtje naar het bos en zijn samen druk met vrouwtje helpen , waken en gaten graven samen.
We hebben samen veel plezier we rennen heel wat af en graven samen de grootste kuilen alleen doen we dat vlak naast de oprit en de baasjes vinden dat niet zo'n geschikte plek. Ze zijn bang dat zometeen de bestrating gaat zakken. Dus wij graven en vrouwtje gooit het s'avonds vlug weer dicht.
We gaan ook vaak naar het hei door de weeks en dat vinden wij helemaal te gek. Wij mogen daar heerlijk loslopen en we zien ook nog eens steeds andere honden, geweldig!
Noa vindt het leuk om achter andere honden aan te rennen maar die honden vinden dat soms best wel eng. Mijn zus kan heel hard rennen ze houdt makkelijk een jachthond bij ze zit ze vlak op hun staart.
Die honden beginnen dan een beetje te piepen van angst terwijl Noa ze niets doet alleen lekker achter ze aan gaat. Misschien vinden ze haar toch wel een beetje te groot.
Sinds ik een tijdje terug vrouwtje kwijt was op de hei ben ik wel veranderd. Ik hou mijn vrouwtje heel goed in de gaten en luister steeds beter. Ook als we richting de auto gaan dan roept vrouwtje en dan loop ik netjes naar haar toe. Ik zal ook even verklappen waarom...ze heeft namelijk overheerlijke markiesjes in haar jaszak !! Daar ben ik dol op!!
Noa is meestal zo moe aam het eind van de wandeling, door het vele rennen, dat ze ook altijd netjes komt.
Laatst was Noa heel stout. We waren ons rondje aan het lopen bij ons thuis en ze was de hele weg al aan het klieren. Het leek wel een stuiterbal van links naar rechts over de weg en trekken aan de riem. Toen we op de dijk liepen moesten we even stoppen en aan de kant gaan staan voor een auto die ons tegemoet kwam. Van de andere kant kwam de zingende wielrenner. Die man die zit altijd te zingen of hele verhalen te vertellen aan zich zelf. Hij fietst altijd alleen.
De auto was voorbij en hij kwam ons achterop fietsen en hoe het kan zeg het maar... Noa trok zich los . De sluiting van haar halsband schoot los. Daar ging ze achter die fietser aan. Ik wou ook maar vrouwtje had mij stevig vast. Vrouwtje roepen naar Noa maar die vond de fietser veel leuker.
Die man werd me boos en schreeuwde tegen vrouwtje HOU DIE HOND BIJ JE!!!
Ja dat wou vrouwtje wel maar Noa luisterde niet en die man ging steeds harder fietsen terwijl vrouwtje riep tegen hem STOP DAN!
Noa was al uit het zicht en vrouwtje was boos en ongerust tegelijk. Op een gegeven moment toen wij de bocht omgingen zagen wij Noa in de verte maar achter die man aan rennen. Ze rende zo ons huis voorbij. Zo snel als wij konden lopen, rennen met mij kan vrouwtje dan niet want dan trek haar van haar voeten ik kan namelijk veel harder rennen, gingen wij naar huis Ik werd achter het hek gedaan en daar kwam Noa toch ook weer aan. Nou die heeft er even van langs gehad van vrouwtje....
Ik heb vrouwtje nog nooit zo boos horen mopperen. Noa wist nu wel dat wat ze had gedaan niet mocht geloof ik. De rest van de dag bleef ze steeds bij vrouwtje in de buurt en probeerde het weer goed te maken.
Ik snap wel waarom vrouwtje zo bezorgd was en zo boos. Ze waren net het maïs van het land aan het halen en die grote tractors met die grote bakken erachter die denderen hier over de dijk. Vrouwtje was bang dat Noa daar door aangereden zou worden.
Gelukkig is het allemaal goed afgelopen. We maken wat mee.....
We mogen ook regelmatig even de wei in van Pleun en Saar. Die gaan dan de stal in of krijgen een wilgentak. Daar zijn ze dan zo druk mee dat wij rustig door de wei kunnen rennen. Noa jaagt altijd eerst de konijnen weg en ik ga altijd eerst op onderzoek uit of er nog verse ezelpoepjes liggen. Daarna dan krijgen wij de dolle bui om de stal heen. We rennen dan heel hard achter elkaar aan en soms dan zien we elkaar niet meer en wachten we even en gaan dan zo weer veder. De baasjes hebben laatst een kuub wit zand laten storten achter de stal en daar mogen wij dan heerlijk in ravotten en graven. Zo leuk joh.
Daarna zijn wij dan heel dorstig en drinken dan de uit de grote speci ton van Pleun en Saar.
De wei is bijna net zo leuk als het bos.
We hebben samen veel plezier we rennen heel wat af en graven samen de grootste kuilen alleen doen we dat vlak naast de oprit en de baasjes vinden dat niet zo'n geschikte plek. Ze zijn bang dat zometeen de bestrating gaat zakken. Dus wij graven en vrouwtje gooit het s'avonds vlug weer dicht.
We gaan ook vaak naar het hei door de weeks en dat vinden wij helemaal te gek. Wij mogen daar heerlijk loslopen en we zien ook nog eens steeds andere honden, geweldig!
Noa vindt het leuk om achter andere honden aan te rennen maar die honden vinden dat soms best wel eng. Mijn zus kan heel hard rennen ze houdt makkelijk een jachthond bij ze zit ze vlak op hun staart.
Die honden beginnen dan een beetje te piepen van angst terwijl Noa ze niets doet alleen lekker achter ze aan gaat. Misschien vinden ze haar toch wel een beetje te groot.
Sinds ik een tijdje terug vrouwtje kwijt was op de hei ben ik wel veranderd. Ik hou mijn vrouwtje heel goed in de gaten en luister steeds beter. Ook als we richting de auto gaan dan roept vrouwtje en dan loop ik netjes naar haar toe. Ik zal ook even verklappen waarom...ze heeft namelijk overheerlijke markiesjes in haar jaszak !! Daar ben ik dol op!!
Noa is meestal zo moe aam het eind van de wandeling, door het vele rennen, dat ze ook altijd netjes komt.
Laatst was Noa heel stout. We waren ons rondje aan het lopen bij ons thuis en ze was de hele weg al aan het klieren. Het leek wel een stuiterbal van links naar rechts over de weg en trekken aan de riem. Toen we op de dijk liepen moesten we even stoppen en aan de kant gaan staan voor een auto die ons tegemoet kwam. Van de andere kant kwam de zingende wielrenner. Die man die zit altijd te zingen of hele verhalen te vertellen aan zich zelf. Hij fietst altijd alleen.
De auto was voorbij en hij kwam ons achterop fietsen en hoe het kan zeg het maar... Noa trok zich los . De sluiting van haar halsband schoot los. Daar ging ze achter die fietser aan. Ik wou ook maar vrouwtje had mij stevig vast. Vrouwtje roepen naar Noa maar die vond de fietser veel leuker.
Die man werd me boos en schreeuwde tegen vrouwtje HOU DIE HOND BIJ JE!!!
Ja dat wou vrouwtje wel maar Noa luisterde niet en die man ging steeds harder fietsen terwijl vrouwtje riep tegen hem STOP DAN!
Noa was al uit het zicht en vrouwtje was boos en ongerust tegelijk. Op een gegeven moment toen wij de bocht omgingen zagen wij Noa in de verte maar achter die man aan rennen. Ze rende zo ons huis voorbij. Zo snel als wij konden lopen, rennen met mij kan vrouwtje dan niet want dan trek haar van haar voeten ik kan namelijk veel harder rennen, gingen wij naar huis Ik werd achter het hek gedaan en daar kwam Noa toch ook weer aan. Nou die heeft er even van langs gehad van vrouwtje....
Ik heb vrouwtje nog nooit zo boos horen mopperen. Noa wist nu wel dat wat ze had gedaan niet mocht geloof ik. De rest van de dag bleef ze steeds bij vrouwtje in de buurt en probeerde het weer goed te maken.
Ik snap wel waarom vrouwtje zo bezorgd was en zo boos. Ze waren net het maïs van het land aan het halen en die grote tractors met die grote bakken erachter die denderen hier over de dijk. Vrouwtje was bang dat Noa daar door aangereden zou worden.
Gelukkig is het allemaal goed afgelopen. We maken wat mee.....
We mogen ook regelmatig even de wei in van Pleun en Saar. Die gaan dan de stal in of krijgen een wilgentak. Daar zijn ze dan zo druk mee dat wij rustig door de wei kunnen rennen. Noa jaagt altijd eerst de konijnen weg en ik ga altijd eerst op onderzoek uit of er nog verse ezelpoepjes liggen. Daarna dan krijgen wij de dolle bui om de stal heen. We rennen dan heel hard achter elkaar aan en soms dan zien we elkaar niet meer en wachten we even en gaan dan zo weer veder. De baasjes hebben laatst een kuub wit zand laten storten achter de stal en daar mogen wij dan heerlijk in ravotten en graven. Zo leuk joh.
Daarna zijn wij dan heel dorstig en drinken dan de uit de grote speci ton van Pleun en Saar.
De wei is bijna net zo leuk als het bos.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten