Gesteriliseerd

Vrijdag is Noa gesteriliseerd. Vrouwtje ging alleen met haar weg met de auto ik snapte er niets van. Waarom mag ik niet mee. Een uurtje later was vrouwtje weer terug maar waar is Noa??
Ik heb wel vier keer om de auto heen gelopen maar ze was er echt niet.

Vrouwtje. Was met haar naar de DA in Hattem gegaan. Daar voeren ze laparoscopie uit. Dan krijgt Noa drie kleine sneetjes en worden haar eierstokken verwijderd. Ze wordt dan niet meer loops.

De baasjes liepen al langer met het idee om dit te doen want het is toch niet zo'n succes een reu en teef in huis tijdens de loopsheid. Ik ben dan wel geholpen maar in haar tweede week is Noa een grote verleidster... Pff  dan is het wel moeilijk om er niet op in te gaan. En we kunnen dan niet overal lekker wandelen en loslopen. Dus vandaar dat de baasjes hiervoor gekozen hebben.

Noa was weer echt Noa bij de DA hoorde ik vrouwtje tegen baasje zeggen. Ze wou geen prikje hebben. De assistente kon haar niet eens houden zo sterk is mijn kleine zus. Toen heeft de DA haar klem vast gehouden en toen moest de assistente maar prikken. De DA liet Noa los maar die was nog boos over de prik en gromde tegen de DA Die haalde net op tijd zijn hand weg. Ja die zus van mij laat niet met zich spotten.

Ze werd heel slaperig en toen kreeg ze het tweede prikje maar dat liet ze toe. Vrouwtje heeft haar samen met de assistente op een karretje gelegd waarna ze naar de operatie kamer werd gebracht.
Een uurtje later mocht vrouwtje bellen hoe het gegaan was.

Tegen drie uur mocht ze Noa al weer ophalen.
Ze waren geloof ik wel blij dat vrouwtje gelijk om drie uur kwam.
Noa is best wel éénkennig en ze wou daar van niemand iets weten en heeft de hele boel bij elkaar zitten blaffen totdat ze het licht uitdeden in het herstel kamertje. Toen werd ze wel stil.
Ze was zo blij toen ze vrouwtje zag. Ze is zelf naar de auto gelopen en met een kontje van vrouwtje ingestapt.
Noa lag nog achter in de klep en ik ging even bij haar kijken maar ik voelde aan dat ik haar maar even met rust moest laten. Ze heeft er een uurtje gelegen en toen heeft vrouwtje haar maar voorzichtig via de het trappetje uit de auto gehaald en naar binnen gebracht. Noa liep weer net zo hard naar buiten want ze moest eerst plassen daarna is ze lekker binnen in haar mand gaan liggen slapen.
Vrouwtje heeft vannacht gezellig bij ons beneden geslapen.
Vandaag is Noa al weer helemaal de oude. Maar we moeten nog wel even rustig aan doen.
Ze had van Famke een cadeautje gehad voor na  de operatie. Daar is ze mee druk geweest vandaag.

Nu ligt ze weer te slapen na de hele dag buiten te zijn geweest.

Zwemfeestje

Wat een week hebben wij achter de rug.

Maandag zijn we met vrouwtje en twee van haar vroegere buurmeisjes naar bussloo geweest.
Noa, Zoë. ( dalmatiër) ,Vailla ( kruising labrador ) en ik .
Wij waren daar al heel lang niet geweest maar het is daar stukken groter dan  het Heerderstrand.
Wij lagen al gelijk weer in het water. Het was nu wel goed verdeeld zo met zijn viertjes want Zoë en Vailla waren even groot en konden goed met elkaar over weg en Noa en ik. Ja wij spelen het liefste gewoon samen. We hebben ruim twee uur daar gelopen heerlijk veel honden gezien en het water in en uit. Toen we thuis waren heeft vrouwtje ons grotendeels afgedroogd en hebben we nog een poosje buiten gelegen. S'Avonds hebben we heerlijk liggen slapen wat waren we moe. Dinsdag heeft vrouwtje thuis gewerkt nou ze heeft geen last van ons gehad we waren nog moe.

Laten we nou donderdag weer die kant op gaan! Weer gingen we mee in de auto en weer richting de snelweg. En ja hoor... Weer naar Bussloo!! Jippie!
Weet je wie daar ook naast ons stopte....Famke! Ja die was weer terug uit Frankrijk!
Gezellig Famke ook mee. De vrouwtjes liepen lekker te kletsen en wij weer snuffelen zwemmen etc. Zelfs Famke ging tot haar buik het water in! Veel verder gaat ze niet!

Gekke Noa moest weer tussen het riet in de modder liggen rollen ze was helemaal zwart op de rug. Op het strandje voorbij de brug hebben Gerdie en vrouwtje stokken in het water gegooid zodat Noa moest zwemmen en haar rug weer een beetje schoon werd.

Daarna hebben we op een terrasje nog wat gedronken. Een hele aardig meneer kwam cappuccino en warme chocomelk brengen en wij kregen alle drie een lekker hondenkoekje. Hij wou ook nog een bak water komen brengen maar wij hadden al genoeg gedronken zei vrouwtje. Famke  had geen zin in haar koekje dus die heb ik maar opgegeten.

Nu moeten we even een week wachten met rennen en zwemmen want Noa is geopereerd.

Zwemmen

Het was die week erop heerlijk weer. Wij zijn heel veel buiten geweest. Zondag gingen we dus niet naar de zandverstuiving maar we kregen een hele leuke verassing. We gingen weer eens naar het Heerderstrand. Nou dat is feest want dan kunnen Noa en ik heerlijk plonsen en zwemmen.
Toen we door de slagboom waren werden we al helemaal ongeduldig. Eerst moesten we even aan de riem tussen de auto's door op de parkeerplaats. Maar bij het hek boven aan de bult werden we los gelaten. In één lijn renden we samen naar het water. Daar waten we lang niet geweest! We hebben zo heerlijk gezwommen en gespeeld we hadden zo' n plezier. Mensen stonden gewoon naar ons te kijken van zie die twee dan!

We hadden bijna geen tijd voor andere honden zo leuk hadden we het samen. Waar we wel even tijd voor hadden was een soortgenoot. We zagen mensen met ook een Pyr reu. Die mevrouw vroeg aan de baasjes of wij wel eens in Epe lopen met de honden. Zij had ons twee jaar geleden gesproken bij de AH toen was Noa nog een pupje. Vrouwtje herinnerde zich dat nog. Maar je wou toen toch een Tatra vroeg vrouwtje. Ja zei die mevrouw maar toen ik jullie honden had gezien wist ik het gelijk het wordt een Pyr. Vlak daarna hebben ze toen die reu gekocht. Want die was nu net twee. Zo leuk, was ook een lieve reu.

Omdat het zulk mooi weer was hebben we s'middags lekker buiten kunnen opdrogen en liggen kluiven op een heerlijk oor met pit.
Later die week zijn we ook nog een keer met vrouwtje geweest.
Zondag was de zandverstuiving weer aan de beurt want het waaide nogal, het was een stuk frisser dan eerder die week, en we blijven na het zwemmen nog best wel een poosje nat. Gelukkig waren er dit keer geen herten en hebben we lekker gewandeld en kuilen gegraven.

Eindelijk weer een berichtje

Jeetje vrouwtje wou steeds wat schrijven in ons dagboek maar kon er niet inloggen. Gelukkig is dat nu weer gelukt!

Wij hebben de afgelopen maanden weer van alles meegemaakt.

We zijn gezellig wezen wandelen met een vroeger buurmeisje van vrouwtje. Zij heeft een dalmatiër Zoë. Zoë vond ons eerst wel een beetje groot maar het was wel gezellig op de zandverstuiving. Volgende week gaan we samen naar bussloo. Dan gaan we samen zwemmen.
Twee welen terug waren we bij de zandverstuiving op een zondag, prachtig weer, veel hondjes en mensen. Opeens zagen wij ( de baasjes en ik Mélo ) 3 reebokken de zandverstuiving opkomen. Vrouwtje kon nog net Noa pakken. Maar baasjes was te laat, ik erachter aan maar ik kon ze niet bijhouden. Ik had al flink zitten spelen met een leuke rodisian ridgeback dus was al een beetje moe.
Er ging nog een hond met mij mee achter de herten aan. Baasje en vrouwtje helemaal ongerust want ik was het bos ingerend. Op een gegeven moment hoorde ik vrouwtje roepen en kwam ik weer te voorschijn. Baasje boos, vrouwtje heel blij. Noa zat nog aan de riem en baasje liet mij gewoon los lopen. Ja toen rook ik weer dat herten spoor en wou ik toch nog even kijken. Die andere hond was intussen ook weer terug bij zijn baasjes. Die vrouw zei tegen vrouwtje hij heeft toch een chip hij komt wel weer en anders weten ze toch bij wie hij hoort. Maar ons vrouwtje denkt daar heel anders over. Die is veel te gek met ons en vind het vreselijk als ze ons niet ziet.
Toen ik netjes voor de tweede keer terug kwam had ik pech want toen moest ik aan de riem.
Die week zijn we daar niet meer geweest.