sneeuw

Wij hebben toch zo veel plezier in de sneeuw. Het is alleen jammer dat vrouwtje hier in mijn dagboek even geen foto's kan plaatsten. Dat wil op de één of andere manier niet. Zo Jammer!!

Noa is inmiddels voor de tweede keer loops geworden. ik ben nu wel wat rustiger maar het is pas de eerste week. Volgende week is zij weer het "lekkerst"de baasjes zijn benieuwd hoe het dan gaat. Ik ben nu geholpen dus hopelijk gedrag ik mij beter dan de vorige keer. Toen was ik wel wild ik bleef maar loeien en blaffen want ik wou naar Noa toe. De baasjes hebben toen heel veel slechte nachten gehad door mij. Ja ik weet ook nog niet wat mijn overgebleven hormoontjes doen.

Vrouwtje is lekker aan het thuiswerken dus dan kunnen wij heerlijk in de sneeuw liggen met een kalfspoot bot of gewoon samen op de bult sneeuw. Vrouwtje heeft de sneeuw van de oprit op een bult gegooid en dat vind ik toch zo mooi hé. Dan lig ik een stukje hoger en je kan lekker graven zonder dat ze op je mopperen. (dat doen ze wel eens als ik midden in het gras een gat wil maken) Het doet mij weer aan mijn zandbult denken daar was ik ook zo blij mee.

We zijn de afgelopen week door de gladheid gescheiden uitgelaten. Vrouwtje is bang dat zij door de gladheid onderuit gaat als wij een konijn of kat zien. Is best wel weer eens gezellig alleen met vrouwtje op pad. Noa heeft nu weer en nieuw tuig een U Lead want die kan soms zo trekken. Dus vrouwtje kan dan gelijk goed alleen met haar oefenen hoef ik niet steeds stil te staan. Het lijkt al wel beter te gaan. Noa is zo'n snuffel en die gaat dan BAM zo de andere kant op, daar moet je zo op verdacht zijn. Ik ben soms lekker aan het snuffelen en wordt dan samen met vrouwtje opzij getrokken.

Noa was van de week bij de dierenarts voor haar jaarlijkse spuitje. Ze was nu 42,5 kg zwaar en ongeveer 71 cm hoog. Ja ze is niet zo groot als ik. Ik ben 82 cm en ongeveer 55 kg. De laatste keer toen ik geholpen werd was ik 52,5 kg maar ik ben wel ietsjes aangekomen. Maar vrouwtje let daar nu extra op.
De dierenarts was wel heel tevreden over hoe Noa eruit zag (ben ik ook ). Ze was volgens hem een lieve rustige hond. Om dat laatste RUSTIG moets vrouwtje wel lachen. In vergelijking met mij is Noa ons ADHD tje. Maar we zijn alle drie heel erg gek met haar!!

Ik ga nog even lekker naar buiten. Er ligt nu nog sneeuw! Ik wil de wei nog wel even in want we kunnen nu Noa loops is niet naar de hei. Ik zal vrouwtje eens lief aankijken .. wie weet...

Stoere meid.

Vandaag weer even naar de hei geweest. We zijn veel verder wezen lopen want de slagboom zat dicht dus we konden niet met de auto bij de schaapskooi komen. In de weg zaten ook hele diepe kuilen en die hebben ze nu dicht gemaakt. Het was rustig op de hei. We zijn beide in de schaapskooi geweest toen vrouwtje stond te praten met de schaapsherder. Die woont een stukje verderop bij ons aan de dijk. De schapen waren er niet die stonden ergens anders. Het was wel spannend in de schaapskooi er lagen een heleboel schapenkeutels en het rook er gewoon heel spannend.
De grote plassen van zondag waren bijna allemaal opgedroogd, wel jammer.

Toen wij weer richting de auto gingen liep er een groep honden die niet zo aardig zijn. Ik ken ze wel en bleef bij vrouwtje. Maar Noa die moest er persé heen. Die honden komen altijd heel hard met zijn vijven op je afstuiven al grommend en grauwend en soms maken ze echt ruzie met andere honden wordt het echt vechten. Ze hebben het ook wel eens bij mij geprobeerd maar ik bleef stok stijf staan met opgeheven hoofd en ja ik stak een stuk boven hen uit dus toen dropen ze wel af.

Noa ging er ala Noa  op af . Ala Noa houdt in al sluipend! Opeens kwamen ze met zijn vijven op haar afzetten al grommend en grauwend 3 herders en een dobberman en een witte herder. Je zag Noa even twijfelen maar toen werd ze heel dapper. Ze trok haar lip op en ging al grommend op de eerste de beste af en zette gelijk de achtervolging in. Die hond rende al piepend weg. Daarna heeft ze twee andere die achter haar en die andere hond aankwamen ook nog even achteraan gezeten en toen lieten ze haar maar met rust. Volgens mij waren ze wel een beetje bang voor haar. Ik heb het maar even aangekeken maar ze had geen hulp nodig. Ik heb toch wel een hele stoere zus die niet met zicht laat sollen.
Die baasjes van die honden zeiden nog ; dat komt niet vaak voor dat ze allemaal afdruipen meestal zijn zij de baas. Vrouwtje heeft daar maar niets opgezegd. Vrouwtje heeft daar een hele  andere mening over. Die vind het niet kloppen dat je een groep van vijf honden maar steeds zo hun gang laat gaan naar andere honden toe.

Wij zijn anders.

Vandaag zijn we weer lekker met zijn vieren naar de hei geweest.
Baasje is sinds een paar maand ook helemaal om, wat ik bedoel is dat hij tegenwoordig ontspannen meeloopt. Hij heeft er wel moeite mee gehad met het feit dat wij een " beetje " eigenzinnig zijn.
Wij gaan nog wel eens zo maar een kant op en dat is dan niet de kant die baasje graag zou zien.
Vrouwtje is daar een stuk makkelijker in die loopt gewoon door en vindt dat wij maar moeten opletten.  Wat wij ook echt wel doen hoor!
Ik hoorde ze vanochtend praten over ons. Ze hadden het erover dat wij toch wel totaal anders zijn dan de vorige honden die zij hebben gehad.
Maar dat dit toch wel heel leuk is. Wij spelen heel vaak samen en lopen heerlijk achter elkaar aan te rennen op de hei. Wij hebben samen het grootste plezier in het water en weten dat samen ook steeds haarfijn te vinden. Wij zijn gewoon de dikste maatjes die je maar kan hebben.
De vorige honden van de baasjes luisterden heel goed en liepen altijd netjes om de plassen heen en waren eigenlijk een beetje heel erg rustig geloof ik.
NOU DAT ZIJN WIJ NIET.

Wij zijn wel verschillend waarschijnlijk passen wij daarom zo goed bij elkaar.
Ik ben eigenlijk best wel rustig en stabiel. Ik laat mij niet zo gauw gek maken. Je kan ook wel merken dat ik wat ouder ben want ik luister nu beter en ben relaxter. Ik kan rustig op de oprit liggen zonder naar alles te blaffen. Tenzij ze op mijn erf willen komen natuurlijk. Als het gaat schemeren of in het donker dan ben ik wel heel alert. Dan bescherm ik mijn baasjes en het huis heel goed.

Noa is een ontstuimige en fanatieke tante. Noa is super enthousiast ook al ben je twee tellen naar de vuilnisbak ofzo dan wordt je begroet alsof ze je al tijden heeft moeten missen. Noa springt ook graag tegen je op en wil je altijd kussen. Buiten wil ze wel naar alles blaffen wat de baasjes een beetje proberen in te dammen maar dat lukt nog niet altijd. Ik ga dan ook nog eens meedoen en dan moeten ze twee honden stil krijgen. We zijn beide wel gek op katten en konijnen dan moet vrouwtje zich echt schrap zetten. Ik luister dan wel eerder en ben dan zo weer rustig terwijl Noa helemaal gefixeerd blijft op een kat of konijn. Ook al zijn die allang uit het zicht zij is nog helemaal dol.
Ze heeft ook nog steeds het idee dat de weg achter ons, eigenlijk ons vaste rondje,  haar terrein is wat ze moet beschermen.  In huis is Noa gewoon een schatje en erg knuffelig.
Noa gaat haar neus achteraan die loopt altijd naar luchtjes te snuiven. Het is net een stofzuiger altijd die neus langs de grond. Ik ben er één die echt alles ziet. Vandaar dat vrouwtje ook altijd druk alles in de gaten houdt tijdens de wandeling om op onverwachte bewegingen van ons alert te zijn.
Wij vullen elkaar dus eigenlijk best wel aan. Daarom hebben we samen zoveel plezier.


Wij zijn nog steeds niet uitgekeken op de hei. Er lopen daar zoveel honden dat wij steeds nieuwe luchtjes ruiken die reuze interessant zijn. Noa en ik worden al regelmatig herkent. Vanmorgen zei een meneer; ik stapte uit de auto en zag die twee van jullie al in de verte lopen en toen ik de trap opliep zag ik ze al heerlijk plonzen door het water. Er was ook een mevrouw die een kruising Tatra/ Pyr  heeft gehad en deze voor een paar maand terug heeft moeten laten inslapen. Die mevrouw is helemaal weg van ons. Maar van haar man mag ze geen pyr meer hebben gezien haar leeftijd. Ze heeft nu een Labradoedel pup.  Die mevrouw vergeleek mij met Sam. Ze leest haar kleinkinderen voor uit een boek wat heet ; toen kwam Sam. Dit boek gaat over een grote witte hond die bij mensen komt aanlopen en van alles meemaakt.  Steeds als zij aan het voorlezen is moet ze aan mij denken. Leuk hé.

2013

Het nieuwe jaar is begonnen.
Oudjaarsavond lagen wij heerlijk te slapen , ons van geen kwaad bewust. Halverwege de nacht werden wij lekker geknuffeld door de baasjes. Ze zeiden allemaal lieve dingen in ons oor maar wij waren moe en bleven heerlijk slapen. Maar erg rustig slapen deden we daarna niet meer want midden in de nacht hoorden wij allemaal knallen. Nu zijn knallen niet zo erg maar Noa zag opeens groene ballen in de lucht en een heleboel sterretjes. Volgens vrouwtje zijn dat vuurpijlen, ook wel siervuurwerk genoemd.  Nou vond ik dat niet zo erg maar Noa werd er heel boos om en begon hard te blaffen. Maar dat hielp niet echt en toen werd ze een beetje bang. Ze zocht een veilig plekje en lag helemaal te bibberen.

Na een poosje was het gelukkig stil buiten. De volgende dag begonnen ze om 19.00 uur weer met dat siervuurwerk en Noa werd weer boos. Het gekke is dat ze het buiten niet eng vind maar als ze in huis is dan wel. Knallen maakt niet uit maar die gekke pijlen. Zal wel komen omdat het hier normaal aarde donker is als je naar biiten kijkt en met dat vuurwerk wordt de hele lucht verlicht.

Maar nu is het gelukkig voorbij.

Baasje was van de week nog lekker bij ons thuis en toen vrouwtje woensdag thuiskwam zijn we weer lekker naar de hei geweest. Er stond toch een boel water in de plassen, we konden bijna zwemmen.
Vandaag hebben we een rustdag, even lekker bijslapen.