Soms is het best wel hard werken met 2 Pyrs aan de riem.
Vorige week waren we lekker aan het wandelen met zijn drieën zie ik opeens Toos de hond van de buren loslopen. De buren waren op vakantie en Toos logeerde bij opa die verderop in het dorp woont. Toos was net aan het einde van haar loopsheid. Ik ben dus de andere kant opgelopen om Toos te ontlopen. Zijn we vlakbij huis komt Toos recht op ons af. Ik geloof dat mijn armen een paar centimeter langer zijn geworden.
Mélo moest van mij gaan zitten zodat ik hem goed kort kon houden maar hij wou plat op zijn buik naar Toos toe want ja die rook zo lekker. Dan zijn 2 Pyrs een heel gewicht, Mélo 57 kg en Noa 25 kg, ik ben blijven staan maar ik had er echt moeite mee.
Vandaag werden mijn spierballen nogmaals getest. Na een lekker rondje te hebben gelopen op de vroege zaterdagmorgen zijn we vlak bij huis als er opeens schapen de weg op rennen vanaf een oud maisveld. Van dezelfde buren waren de schapen weer eens uitgebroken en die renden nu voor ons uit richting de dijk en ons huis. Ja en als er iets wegrent dan is het oooooh zo leuk om daar achteraan te gaan.
Dus daar gingen we weer. Gelukkig kwamen er een paar buurkinderen mij tegemoet gefietst en die heb ik gevraagd de schapen een pad op te drijven naast een wei. Helaas ging dat niet helemaal goed en stonden ze bij onze andere buren achter het huis. Gelukkig kon ik zo wel naar huis lopen met de honden.
Dit zijn van die dingen die gelukkig niet dagelijks voorkomen , GELUKKIG maar. Toevallig was het nu twee keer in één week.
Maar dit weegt niet op tegen alle leuke en rustige wandelingen en het plezier wat je beleeft aan 2 lieve honden die ooooh zo gek met elkaar zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten