Sinds een week of zes had ik al dat ik niet echt lekker opstond s avonds en dat ik de eerste passen op 3 poten liep. Mijn rechterachterpoot gebruikte ik dan niet. De baasjes waren al een paar keer met mij naar de dierenarts geweest. Ze hebben zelfs foto's van mij voeten gemaakt maar konden het niet vinden. Pijnstillers hielpen niet en ook homeopatische spul wat vrouwtje had gehaald deed niets.
Een vriendin van vrouwtje opperde om naar een kliniek in Wageningen te gaan. Weer een ander gaf aan waarom ga je niet naar een osteopaat.
Vrouwtje is gaan googlen wat een osteopaat nu eigenlijk deed. Dat sprak haar wel aan en ze heeft een afspraak voor ons gemaakt.
Afgelopen dinsdag moest ik al vroeg mee in de auto. Noa was niet blij en stond te blaffen binnen want ze wou ook mee. Maar nee ik ging alleen met vrouwtje weg. Na een poos rijden stopten we en mocht ik eruit. Even een paar plasjes gedaan en toen gingen we een gebouw in. Daar was een hele aardige mevrouw. Vrouwtje kreeg thee en ik mocht de kamer van die mevrouw verkennen.
Terwijl zij samen met vrouwtje wat dingen aan het doornemen was hoorde ik haar zeggen. Als ik hem zo zie dan is er niets mis met zijn poot. Die mevrouw ging naast mij op de grond zitten en begon mij heel langzaam te aaien. Eerst mijn "pijnlijke " achterpoot. Hij heeft geen teckel pootjes hé zei die mevrouw. Nee ik heb flinke dikke achterpoten.
Hij is goed gespierd en aan zijn poten mankeerd hij niets. Ze ging verder met mijn voorpoten en zo mijn hele lijf af. Het zit in zijn rug was haar conclusie.
Hij heeft zich verdraaid, zijn voorpoten zijn blijvenstaan en de achterkant lijkt te zijn weggegleden en er zit een andere oudere blokkade dat hij iets zwaars op zijn rug heeft gehad.
En... Vroeg vrouwtje. Dat gaan we behandelen was haar antwoord.
Vrouwtje hield mij bij mijn halsband vast en die mevrouw legde haar vingers op mijn rug en die bewogen heel subtiel bijna niet voelbaar. Maar ik voelde me best raar er gebeurde iets met mij en ik snapte het echt niet . Ik begon te hijgen en vrouwtje sprak mij lief toe en die mevrouw zei dat hoort erbij. Hij zal zo een boer laten en dan gaat hij rustiger ademen.
Verhip ik liet mij toch een boer, gelukkig was er verder niemand.
Ik snap nog steeds niet wat ze nu eigenlijk deed maar ik werd er wel rustig van en ben lekker gaan liggen. Na 3 kwartier stopte ze en gaf ze mij een paar lekkere brokjes. Klaar jongen over 14 dagen gaan we verder.
Hij kan wel een soort spierpijn krijgen dus het kan vanavond wel erger lijken vertelde ze vrouwtje.
We zijn lekker naar huis gegaan en ik was toch moe! Ik heb heerlijk geslapen.
S'avonds kon ik al veel beter opstaan en ik gebruikte 4poten de baasjes waren helemaal verbaasd!
De volgende dag vond vrouwtje mij ook veel vrolijker en ik liep lekker mee aan de riem. Ik voelde mij gewoon stukken beter.
Ik ben Noa weer aan het uitdagen en breng al mijn speeltjes naar de woonkamer en loop weer lekker mee en hijg minder. Ik mag nog even niet met Noa spelen van die mevrouw en ik mag ook nog niet los lopen maar dat haal ik wel weer in als ik helemaal klaar ben met de behandeling.
Mijn baasjes zijn ook weer helemaal blij want die waren wel heel erg bezorgd om mij.
Een vriendin van vrouwtje opperde om naar een kliniek in Wageningen te gaan. Weer een ander gaf aan waarom ga je niet naar een osteopaat.
Vrouwtje is gaan googlen wat een osteopaat nu eigenlijk deed. Dat sprak haar wel aan en ze heeft een afspraak voor ons gemaakt.
Afgelopen dinsdag moest ik al vroeg mee in de auto. Noa was niet blij en stond te blaffen binnen want ze wou ook mee. Maar nee ik ging alleen met vrouwtje weg. Na een poos rijden stopten we en mocht ik eruit. Even een paar plasjes gedaan en toen gingen we een gebouw in. Daar was een hele aardige mevrouw. Vrouwtje kreeg thee en ik mocht de kamer van die mevrouw verkennen.
Terwijl zij samen met vrouwtje wat dingen aan het doornemen was hoorde ik haar zeggen. Als ik hem zo zie dan is er niets mis met zijn poot. Die mevrouw ging naast mij op de grond zitten en begon mij heel langzaam te aaien. Eerst mijn "pijnlijke " achterpoot. Hij heeft geen teckel pootjes hé zei die mevrouw. Nee ik heb flinke dikke achterpoten.
Hij is goed gespierd en aan zijn poten mankeerd hij niets. Ze ging verder met mijn voorpoten en zo mijn hele lijf af. Het zit in zijn rug was haar conclusie.
Hij heeft zich verdraaid, zijn voorpoten zijn blijvenstaan en de achterkant lijkt te zijn weggegleden en er zit een andere oudere blokkade dat hij iets zwaars op zijn rug heeft gehad.
En... Vroeg vrouwtje. Dat gaan we behandelen was haar antwoord.
Vrouwtje hield mij bij mijn halsband vast en die mevrouw legde haar vingers op mijn rug en die bewogen heel subtiel bijna niet voelbaar. Maar ik voelde me best raar er gebeurde iets met mij en ik snapte het echt niet . Ik begon te hijgen en vrouwtje sprak mij lief toe en die mevrouw zei dat hoort erbij. Hij zal zo een boer laten en dan gaat hij rustiger ademen.
Verhip ik liet mij toch een boer, gelukkig was er verder niemand.
Ik snap nog steeds niet wat ze nu eigenlijk deed maar ik werd er wel rustig van en ben lekker gaan liggen. Na 3 kwartier stopte ze en gaf ze mij een paar lekkere brokjes. Klaar jongen over 14 dagen gaan we verder.
Hij kan wel een soort spierpijn krijgen dus het kan vanavond wel erger lijken vertelde ze vrouwtje.
We zijn lekker naar huis gegaan en ik was toch moe! Ik heb heerlijk geslapen.
S'avonds kon ik al veel beter opstaan en ik gebruikte 4poten de baasjes waren helemaal verbaasd!
De volgende dag vond vrouwtje mij ook veel vrolijker en ik liep lekker mee aan de riem. Ik voelde mij gewoon stukken beter.
Ik ben Noa weer aan het uitdagen en breng al mijn speeltjes naar de woonkamer en loop weer lekker mee en hijg minder. Ik mag nog even niet met Noa spelen van die mevrouw en ik mag ook nog niet los lopen maar dat haal ik wel weer in als ik helemaal klaar ben met de behandeling.
Mijn baasjes zijn ook weer helemaal blij want die waren wel heel erg bezorgd om mij.
