Deze week ging het eindelijk gebeuren. Van de zomer is Noa loops geworden en mijn GNRH chip werkte niet en ja dan moet er wat gebeuren. Een intacte reu en teef in 1 huis is tijdens de loopsheid niet echt leuk.
De baasjes hebben er lang over nagedacht wie van ons tweeën er geholpen zou moeten worden.
Vrouwtje heeft ook nog om raad gevraagd bij " mama" Karin en toen maar besloten dat ik Mélo maar geholpen moet worden. Ik heb ook best wel last van mijn hormonen als ik een lekker ruikende dame tegenkom.
Donderdag was het zover, ja ik wist van niets, maar de baasjes waren beide thuis en ik kreeg geen eten naar de wandeling dus er was wel iets. Na een poosje moest Noa thuis blijven en mocht ik mee in de auto. Hé.... zonder Noa naar het bos ??
We gingen helemaal niet naar het bos maar we stopten bij het huis van de dierenarts. Ik had nog niets door. Toen wij aan de beurt waren werd er eerst naar mijn hart geluisterd en toen kreeg ik een prikje
waar ik een beetje slaperig van werd. Er ging een mevrouw met beagel pupjes bij de dokter naar binnen en ik moest even wachten in de wachtkamer. Die pupjes hielden mij nog een beetje wakker met hun gepiep maar mijn oogleden werden toch zo zwaar. Toen moesten we naar een andere kamer nou ik leek wel dronken ik was een heel erg slaperig.. Daar kreeg ik weer een prikje en vrouwtje was bij me maar opeens sliep ik. Ik heb daar een hele tijd geslapen en opeens hoorde ik vrouwtje haar stem weer. Ik lag nog in dat kamertje op een warm kleed,want ik paste niet in de benche van de dierenarts, vrouwtje en baasje waren zo blij. Ik mocht weer mee naar huis maar ik was nog wel een beetje slap in de benen. Ze hebben mij de auto ingetild en thuis met deken en al er weer uit. Hé hé daar was Noa ook weer en ik was weer in mijn eigen huis, heerlijk. Ik ben lekker op het kleed in de kamer gaan liggen en Noa snuffelde wat aan mij en kwam mij een speeltje brengen, lief hé. Ik heb toch lekker geslapen thuis en s'avonds moest ik toch wel nodig plassen. We zijn maar een klein stukje geweest en ik kon al beter op mijn poten staan. Vrouwtje heeft bij mij geslapen voor het geval er iets was. We zijn nu twee dagen verder en ik ben weer helemaal de oude, alleen mijn balletjes zijn weg en het kriebelt daar een beetje maar verder gaat het heel goed met mij. Vandaag was het heerlijk fris weer buiten ,mijn favoriete weer, we zijn lekker naar de hei geweest en vanmiddag kwam tante Gerrie en oom Anton op ziekebezoek en kregen wij beide een heerlijke kalfspoot. Gerdie die in Frankrijk woont en mij heeft leren kennen via mijn dagboek heeft ook nog gebeld, lief hé. Binnekort komen zij voor een poosje naar Nederland terug en dan gaan we samen wandelen, Gerdie met Famke een mooie Pyr meid van een halfjaar oud en wij dan met vrouwtje. LEUK, LEUK.
Morgen komt Miranda ook nog even op ziekebezoek bij mij. Ik mag niet klagen, al die lieve mensen die aan mijn denken via facebook en ook de mensen van pyrplezier, dank jullie wel!
De baasjes hebben er lang over nagedacht wie van ons tweeën er geholpen zou moeten worden.
Vrouwtje heeft ook nog om raad gevraagd bij " mama" Karin en toen maar besloten dat ik Mélo maar geholpen moet worden. Ik heb ook best wel last van mijn hormonen als ik een lekker ruikende dame tegenkom.
Donderdag was het zover, ja ik wist van niets, maar de baasjes waren beide thuis en ik kreeg geen eten naar de wandeling dus er was wel iets. Na een poosje moest Noa thuis blijven en mocht ik mee in de auto. Hé.... zonder Noa naar het bos ??
We gingen helemaal niet naar het bos maar we stopten bij het huis van de dierenarts. Ik had nog niets door. Toen wij aan de beurt waren werd er eerst naar mijn hart geluisterd en toen kreeg ik een prikje
waar ik een beetje slaperig van werd. Er ging een mevrouw met beagel pupjes bij de dokter naar binnen en ik moest even wachten in de wachtkamer. Die pupjes hielden mij nog een beetje wakker met hun gepiep maar mijn oogleden werden toch zo zwaar. Toen moesten we naar een andere kamer nou ik leek wel dronken ik was een heel erg slaperig.. Daar kreeg ik weer een prikje en vrouwtje was bij me maar opeens sliep ik. Ik heb daar een hele tijd geslapen en opeens hoorde ik vrouwtje haar stem weer. Ik lag nog in dat kamertje op een warm kleed,want ik paste niet in de benche van de dierenarts, vrouwtje en baasje waren zo blij. Ik mocht weer mee naar huis maar ik was nog wel een beetje slap in de benen. Ze hebben mij de auto ingetild en thuis met deken en al er weer uit. Hé hé daar was Noa ook weer en ik was weer in mijn eigen huis, heerlijk. Ik ben lekker op het kleed in de kamer gaan liggen en Noa snuffelde wat aan mij en kwam mij een speeltje brengen, lief hé. Ik heb toch lekker geslapen thuis en s'avonds moest ik toch wel nodig plassen. We zijn maar een klein stukje geweest en ik kon al beter op mijn poten staan. Vrouwtje heeft bij mij geslapen voor het geval er iets was. We zijn nu twee dagen verder en ik ben weer helemaal de oude, alleen mijn balletjes zijn weg en het kriebelt daar een beetje maar verder gaat het heel goed met mij. Vandaag was het heerlijk fris weer buiten ,mijn favoriete weer, we zijn lekker naar de hei geweest en vanmiddag kwam tante Gerrie en oom Anton op ziekebezoek en kregen wij beide een heerlijke kalfspoot. Gerdie die in Frankrijk woont en mij heeft leren kennen via mijn dagboek heeft ook nog gebeld, lief hé. Binnekort komen zij voor een poosje naar Nederland terug en dan gaan we samen wandelen, Gerdie met Famke een mooie Pyr meid van een halfjaar oud en wij dan met vrouwtje. LEUK, LEUK.
Morgen komt Miranda ook nog even op ziekebezoek bij mij. Ik mag niet klagen, al die lieve mensen die aan mijn denken via facebook en ook de mensen van pyrplezier, dank jullie wel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten