donderdag 7 juni 2012
8 maanden
Morgen is Noa al weer 8 maanden "oud" wat vliegt de tijd. Ze woont dan alweer bijna een half jaar bij ons. Mijn wereldje is wel veranderd sinds Noa erbij is gekomen. Ik ben niet meer alleen en heb altijd mijn speelkameraadje in de buurt. Soms mag het ook wel wat rustiger maar ik zou haar niet willen missen. Met veel dingen probeert ze de baas over mij te spelen. Meestal vind ik alles wel goed. Wil zij eerst drinken... oké dan wacht ik toch even. Moet zij eerst geaaid worden.. voorruit maar. De baasjes denken daar wel eens anders over en vinden dat ik voor mezelf moet opkomen maar ach het is toch mijn zusje.
Noa is eigenlijk al best wel groot ze scheelt niet eens meer zo heel veel met mij maar het is wel echt een stoere meid. Alleen heeft ze een echt vrouwen/ meisjes koppie. We liepen zaterdag in Hattem nadat we daar door het bos hadden gewandeld en we waren weer eens de attractie van Hattem. Hoevaak de baasjes wel weer niet verteld hebben welk ras wij zijn . Iedereen wil mij ook over mijn mooie grote hoofd aaien. Ik heb meer aantrekkingskracht kracht op de mensen dan Noa. Ach ben ik ook is een keer ergens de eerste mee. Wat een goedzak krijg ik iedere keer te en horen en wat een lieve kop heeft hij. Ik vind het allemaal wel leuk hoor die aandacht.
Vorige week ben ik mee geweest naar hondenschool van Noa. Daar heb ik ook op school gezeten. Heb ik juf Angelique weer gezien ik was zo blij dat ik haar weer zag. Terwijl Noa met vrouwtje de les ging volgen Zijn baasje en ik lekker wezen wandelen bij de sprengen van landgoed Molecaten in Hattem daar kan je lekker wandelen.
Vlak voordat de les afgelopen was waren wij weer terug bij het parkje waar ze les hadden vrouwtje gebaarde al naar baasje dat hij uit het zicht moest blijven want anders dan luisterd Noa niet meer die wil dan alleen maar naar mij toe.
Noa moest nog een oefening doen maar dat werd niets ze had mij al geroken en bleef maar met haar neus in de lucht snuiven naar waar ik was gebleven. Wij liepen achter de hoge struiken langs naar de overkant ze kon ons helemaal niet zien maar ze wist heel goed dat ik in de buurt was.
Mijn zusje.....we kunnen niet meer zonder elkaar.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten