Zaterdag na het boodschappen doen kwam ik tot de ontdekking dat ik een ingrediënt vergeten was voor de lasagne. Omdat we toch nog met de honden weg zouden gaan besloten we naar Hatten te gaan . Eerst lekker door het bos lopen de honden daarna even los in de kooi.
In het bos in Hattem heb je een stuk bos wat afgezet is met hoog gaas. In dat stuk kunnen hond en lekker ravotte. Omdat Noa har neus zeer verfijnd is kan ik haar niet loslaten in het bos maar in de kooi dus wel. Er liepen ook nog twee husky's en een herder. Ze heeft lopen spelen en rennen Mélo vond de ene husky wel interessant. Bleek een geholpen reu te zijn maar die rook toch zo heerlijk.
Na het spelen zijn we via het bos weer richting auto gelopen. Er stonden opeens heel veel fietsen met zitjes. Ooh jee .. Intocht Sinterklaas. Maar ik moest toch echt nog wat hebben dus vooruit wij Hattem in . Tjonge wat een drukte...muziek, zwarte pieten heel veel kinderen en mensen . Mélo vond het allemaal best maar voor Noa was dit wel even nieuw maar die hield Mélo goed in de gaten. Ik liep voor met Mélo en was opeens Dénis en Noa kwijt dus even wachten in een steegje. Zie ik Dénis in gesprek met zijn nichtje die daar was met haar zoontje. Even later waren we weer compleet. Noa helemaal blij dat ze Mélo en mij weer gevonden had.
Ze heeft zich zo keurig gedragen in die menigte, ik ben trots op haar. Thuis was ze wel TL van al het spelen en indrukken.
Zondag kregen we nog even bezoek van een tante en oom met hun kleinkind van 7. Ook dat is vreemd voor Noa. Er komen bij ons weinig kleine kinderen over de vloer. Maar wederom liet ze zich van haar beste kant zien. Je kan goed merken dat ze nu wat ouder wordt en rustiger reageerd op niet alle daagse dingen voor haar.
Mélo is echt een allemans vriend en Noa is veel afwachtender die stapt niet zomaar op iemand af. Maar je merkt wel dat ze vrijer wordt doordat ze nu regelmatiger mee gaan naar het dorp.
In het bos in Hattem heb je een stuk bos wat afgezet is met hoog gaas. In dat stuk kunnen hond en lekker ravotte. Omdat Noa har neus zeer verfijnd is kan ik haar niet loslaten in het bos maar in de kooi dus wel. Er liepen ook nog twee husky's en een herder. Ze heeft lopen spelen en rennen Mélo vond de ene husky wel interessant. Bleek een geholpen reu te zijn maar die rook toch zo heerlijk.
Na het spelen zijn we via het bos weer richting auto gelopen. Er stonden opeens heel veel fietsen met zitjes. Ooh jee .. Intocht Sinterklaas. Maar ik moest toch echt nog wat hebben dus vooruit wij Hattem in . Tjonge wat een drukte...muziek, zwarte pieten heel veel kinderen en mensen . Mélo vond het allemaal best maar voor Noa was dit wel even nieuw maar die hield Mélo goed in de gaten. Ik liep voor met Mélo en was opeens Dénis en Noa kwijt dus even wachten in een steegje. Zie ik Dénis in gesprek met zijn nichtje die daar was met haar zoontje. Even later waren we weer compleet. Noa helemaal blij dat ze Mélo en mij weer gevonden had.
Ze heeft zich zo keurig gedragen in die menigte, ik ben trots op haar. Thuis was ze wel TL van al het spelen en indrukken.
Zondag kregen we nog even bezoek van een tante en oom met hun kleinkind van 7. Ook dat is vreemd voor Noa. Er komen bij ons weinig kleine kinderen over de vloer. Maar wederom liet ze zich van haar beste kant zien. Je kan goed merken dat ze nu wat ouder wordt en rustiger reageerd op niet alle daagse dingen voor haar.
Mélo is echt een allemans vriend en Noa is veel afwachtender die stapt niet zomaar op iemand af. Maar je merkt wel dat ze vrijer wordt doordat ze nu regelmatiger mee gaan naar het dorp.