maandag 18 november 2013

Sinterklaas

Zaterdag na het boodschappen doen kwam ik tot de ontdekking dat ik een ingrediënt vergeten was voor de lasagne. Omdat we toch nog met de honden weg zouden gaan besloten we naar Hatten te gaan . Eerst lekker door het bos lopen de honden daarna even los in de kooi.
In het bos in Hattem heb je een stuk bos wat afgezet is met hoog gaas. In dat stuk kunnen hond en lekker ravotte. Omdat Noa har neus zeer verfijnd is kan ik haar niet loslaten in het bos maar in de kooi dus wel. Er liepen ook nog twee husky's en een herder. Ze heeft lopen spelen en rennen Mélo vond de ene husky wel interessant. Bleek een geholpen reu te zijn maar die  rook toch zo heerlijk.

Na het spelen zijn we via het bos weer richting auto gelopen. Er stonden opeens heel veel fietsen met zitjes. Ooh jee .. Intocht Sinterklaas. Maar ik moest toch echt nog wat hebben dus vooruit wij Hattem in . Tjonge wat een drukte...muziek, zwarte pieten heel veel kinderen en mensen .  Mélo vond het allemaal best maar voor Noa was dit wel even nieuw maar die hield Mélo goed in de gaten. Ik liep voor met Mélo en was opeens Dénis en Noa kwijt dus even wachten in een steegje. Zie ik Dénis in gesprek met zijn nichtje die daar was met haar zoontje. Even later waren we weer compleet. Noa helemaal blij dat ze Mélo en mij weer gevonden had.

Ze heeft zich zo keurig gedragen in die menigte, ik ben trots op haar. Thuis was ze wel TL van al het spelen en indrukken.

Zondag kregen we nog even bezoek van een tante en oom met hun kleinkind van 7. Ook dat is vreemd voor Noa. Er komen bij ons weinig kleine kinderen over de vloer. Maar wederom liet ze zich van haar beste kant zien. Je kan goed merken dat ze nu wat ouder wordt en rustiger reageerd op niet alle daagse dingen voor haar.

Mélo is echt een allemans vriend en Noa is veel afwachtender die stapt niet zomaar op iemand af. Maar je merkt wel dat ze vrijer wordt doordat ze nu regelmatiger mee gaan naar het dorp.






woensdag 13 november 2013

Ditjes en datjes

De laatste tijd gaan wij regelmatig op zaterdag mee " winkelen". Niet dat wij nu elke winkel ingaan maar we gaan mee naar de markt en lopen door de winkelstraat.  Ik ben dat wel gewend maar voor Noa is het toch nog wel vermoeiend. Die is vaak zo moe daarna. Het zijn ook best veel indrukken voor haar maar het gaat heel goed. Mensen mogen haar aaien en honden mogen van haar rustig voorbij lopen en fietsers vind ze ook goed.
De baasjes willen als het even kan dit 1x in de 14 dagen doen.  Ik vind dat niet erg want we gaan vaak wel iets  lekkers halen bij de dierenwinkel voor we naar huis gaan .
Voor Noa is dit ook heel goed en die is nu ook al veel meer ontspannen aan de riem.

Op Hondenschool gaat het nog wisselend.  Gisteren ging het heel goed.
Ik Noa was gisteren weer alleen met vrouwtje op stap. We moesten met de pont over want de Hondenschool ligt aan de andere kant van de IJssel. Maar door het hoge water waren we bang dat we niet over konden. Gelukkig ging de pont nog. Wat een water zo vlak langs de weg. Ik vind die pont nog steeds een beetje vreemd. Het maakt zo'n lawaai als hij aan land gaat en als we erop rijden.
Terug moeten we via de andere pont die maakt weer andere geluiden.

Gisteren op Hondenschool waren we maar met zijn drieën. Het ging heel goed, moet ook wel want ergens in januari moet ik examen doen. Ik was zelfs de voorbeeld hond met tandjes laten zien.
Ik moet dan zitten en vrouwtje zegt dan Noa even tandjes kijken. Nou dat vind ik dan wel goed eerst links dan rechts en dan de voorkant. Ik blijf dan rustig zitten.
Het parkoer heb ik ook goed gelopen en af blijven terwijl vrouwtje wegloopt en er andere honden voorbij komen doe ik ook heel goed op Hondenschool.

Thuis is dat natuurlijk heel anders. Thuis denk ik dat alles wat ik kan zien vanuit de tuin van ons is.
Ja en dat moet ik bewaken, dat hoort gewoon bij mijn ras.
Volgens " mama Karin" is 2 jaar zijn een moeilijke leeftijd. Klopt ook wel want vrouwtje weet soms niet wat ze met mij aan moet. Ik kan heerlijk dwars zijn ik ben een echte eigenwijze Pyr dame. Mijn broer Mélo is veel te lief en te relaxt voor een Pyr reu.

De baasjes zijn daar wel blij mee. Af en toe hoor ik ze zeggen Pfff je zal maar twee van die hebben. Ze hebben het dan over mij. Maar ze zijn ook wel heel gek met mij.

Het baasje van Odie zei op de Pyr wandeling dat hij wel blij was dat vrouwtje nu ook een Pyr met echt Pyr karakter heeft.
Zij hebben Mélo leren kennen en die is rustig, loopt netjes mee, doe niet gek naar andere honden en fietsers  etc. Mélo was hun beeld van een Pyr. Totdat zij Odie kregen die is net als ik. Wij hebben veel dezelfde trekjes Odie en ik.

Maar vrouwtje heeft er vertrouwen in dat het goed komt met mij als ik wat ouder ben.



27 oktober 2013

Zondag stond er veel wind en er was regen voorspel.

Het duurde en duurde ....wanneer gaan we nou naar het bos!
Noa en ik snapten er niets van . Waar wachten we nu op!

Hé hé tegen twaalf uur gaan we dan eindelijk. Maar ooh jee we gaan verkeerd waarom moeten we de snelweg op? We waren nog maar net op weg of we stonden al in de file. Er lag een boom op de weg.
Baasje heeft daarna maar wat harder doorgereden en eindelijk kwamen we in een bos aan.

Daar stonden bekende mensen en onze vriend Odie met zijn baasjes.
Wat bleek we gingen daar wandelen met soort genoten. Ooh daar hebben we wel zin in. Na een bakje koffie voor alle baasjes zijn we op pad gegaan. Aly vertelde over paddestoelen en we hebben zo leuk gewandeld. Ondanks het slechte weer wat voorspeld was hebben we maar 1 buitje gehad. Het waaide wel maar het was daardoor een echte herfstwandeling. Tante Miranda was ook mee.

Na de wandeling hebben we nog buiten op het terras gezeten . Binnen was het veel te druk en te warm. Ik hen nog lekker slagroom gekregen van Annemieke. Annemieke is het baasje van Kalinka ( Noa haar zus) en die was er helaas niet bij want die was loops. Dus heeft Annemieke maar een stuk met Noa gelopen had ze toch nog een hond aan de riem. En wel één die als twee druppels water op haar Kalinka lijkt.

Het was heel gezellig, maar we waren wel moe baar afloop. We waren ook pas om 18.00 uur thuis.
De volgende dag hebben Noa en ik lekker uitgeslapen.

Wandeling pyrplezier