Vrouwtje wil graag wat vertellen;
In maart van dit jaar hebben wij bij Mélo een GNRH chip laten zetten. Ook wel chemische castratie genoem. Hij krijgt dan een chip ingebracht in zijn nek en die chip bevat hormonen die op hun beurt zijn hormoon huishouding gaan beïnvloeden. (dit kan voor een half of heel jaar)
Want ja Noa is een teefje en die zal toch ook een keer loops moeten worden.
Na veel informatie op internet te hebben bekeken kwam ik uiteindelijk uit bij een gnrh chip. Ik wou Mélo niet gelijk laten castreren want hij is een hele lieve en zachtaardige reu waar geen kwaad inzit.
Volgens de dierenarst zou ik Noa ook kunnen laten castreren voordat ze loops zou worden dit moet dan met ongeveer 6 mnd. Na eens aan het pluizen te zijn geweest op internet las ik een artikel dat dat best gevolgen kon hebben voor haar botten die groeien dan langer door waardoor je een slungelige hond zou kunnen krijgen.Toen ik dit met de dierenarts overlegde wist hij daar eigenlijk niets van. Omdat Noa toch al een grote hond wordt heb ik besloten om te wachten tot na de eerste loopsheid.
Bij Mélo dus een gnrh chip laten zetten, de voordelen zouden zijn dat je niet gelijk hoeft te opereren en zijn gedrag zou veranderen ( hij zou rustiger worden) ook zijn geslachtsdrift zou afnemen en zijn zaad zou onvruchtbaar zijn. De eerste 8 weken na het plaatsen hebben wij een hele andere hond gehad. In de eerste periode na inbrengen krijgt hij een soort hormonen boost waardoor hij sterker reageerd op dingen dan voorheen. Na 8 weken werd hij GELUKKIG langzaam weer de " oude " Mélo.
Maar nu is Noa loops met 10 maanden. De eerste week ging het heel goed met die twee samen .
Mélo was soms wel even de kluts kwijt tijdens het spelen en wou dan op Noa klimmen maar even later lag hij weer te rollen op het gras met Noa boven op hem. Wij helemaal blij de chip doet zijn werk!! Na 9 dagen begon Noa zich aan te bieden bij Mélo ze snauwde hem niet meer weg als hij wat opdringerig werd maar deed netjes haar staart aan de kant van; nou ik wil wel.
We hadden ze al een tijdje s' nachts apart zitten of als we er even niet waren. Maar nu moesten we ze dus heel goed in de gaten houden. Heel vermoeiend kan ik zeggen want je moet constant op ze letten.
Met de elfde dag begon Mélo echt rij gedrag te vertonen en het joelen begon. S' nachts om 4 uur begon hij te piepen en te jammeren. Wij hebben hem maar in de kleine hal opgesloten , dan kan hij noa niet zien. De hele dag is hij nu al aan het joelen en je kan ze echt niet bij elkaar laten want hij bespringt haar gelijk, je zou toch denken die wordt vanzelf moe en houdt wel op . Nu ik dit aan het typen ben ligt hij eindelijk even rustig met de oogjes dicht. Wat een gedoe, de chip doet dus eigenlijk helemaal niets bij hem. Ik moest vandaag toch met hem voor zijn jaarlijkse prik naar dierenarts en heb dit ook aangegeven. Ik baal hier heel erg van. Je geeft een hoop geld uit aan iets en het werkt dus niet! De dierenarts gaat nog contact opnemen met de leverancier hierover maar daar hebben wij dus niets meer aan.
Het ergste vind ik he voor Mélo. De chip was bedoeld om het voor Mélo wat makkelijker te maken tijdens de loopsheid van Noa.
Hij heeft het nu allesbehalve makkelijk, ik heb echt met hem te doen hij loopt maar te hijgen en te joelen en heeft totaal geen rust.
We moeten nog een aantal dagen voordat Noa haar dekdagen voorbij zijn en zij zich niet meer aanbied.
Ik wil dit toch in het dagboek vermelden, misschien zijn er mensen die ook zo'n chip willen laten zetten in de toekomst. Hier helpt het dus niet, dus ga er niet vanzelfsprekend vanuit dat wat er geschreven wordt over een gnrh chip ook daadwerkelijk zo is. Het kan dus ook anders. Er zijn testen gedaan maar die honden wogen rond de 30 kg. ( Mélo is 55 kg schoft hoogte 82 cm) de bijsluiter geeft aan voor elke hond groot of klein. Waarschijnlijk is de werkende stof te weinig voor een grote hond althans dat is mijn vermoeden.
Ik ga mijn twee lieve knuffels nog even uitlaten ( om de beurt) en ik hoop een wat rustiger / langere nachtrust te krijgen.
In maart van dit jaar hebben wij bij Mélo een GNRH chip laten zetten. Ook wel chemische castratie genoem. Hij krijgt dan een chip ingebracht in zijn nek en die chip bevat hormonen die op hun beurt zijn hormoon huishouding gaan beïnvloeden. (dit kan voor een half of heel jaar)
Want ja Noa is een teefje en die zal toch ook een keer loops moeten worden.
Na veel informatie op internet te hebben bekeken kwam ik uiteindelijk uit bij een gnrh chip. Ik wou Mélo niet gelijk laten castreren want hij is een hele lieve en zachtaardige reu waar geen kwaad inzit.
Volgens de dierenarst zou ik Noa ook kunnen laten castreren voordat ze loops zou worden dit moet dan met ongeveer 6 mnd. Na eens aan het pluizen te zijn geweest op internet las ik een artikel dat dat best gevolgen kon hebben voor haar botten die groeien dan langer door waardoor je een slungelige hond zou kunnen krijgen.Toen ik dit met de dierenarts overlegde wist hij daar eigenlijk niets van. Omdat Noa toch al een grote hond wordt heb ik besloten om te wachten tot na de eerste loopsheid.
Bij Mélo dus een gnrh chip laten zetten, de voordelen zouden zijn dat je niet gelijk hoeft te opereren en zijn gedrag zou veranderen ( hij zou rustiger worden) ook zijn geslachtsdrift zou afnemen en zijn zaad zou onvruchtbaar zijn. De eerste 8 weken na het plaatsen hebben wij een hele andere hond gehad. In de eerste periode na inbrengen krijgt hij een soort hormonen boost waardoor hij sterker reageerd op dingen dan voorheen. Na 8 weken werd hij GELUKKIG langzaam weer de " oude " Mélo.
Maar nu is Noa loops met 10 maanden. De eerste week ging het heel goed met die twee samen .
Mélo was soms wel even de kluts kwijt tijdens het spelen en wou dan op Noa klimmen maar even later lag hij weer te rollen op het gras met Noa boven op hem. Wij helemaal blij de chip doet zijn werk!! Na 9 dagen begon Noa zich aan te bieden bij Mélo ze snauwde hem niet meer weg als hij wat opdringerig werd maar deed netjes haar staart aan de kant van; nou ik wil wel.
We hadden ze al een tijdje s' nachts apart zitten of als we er even niet waren. Maar nu moesten we ze dus heel goed in de gaten houden. Heel vermoeiend kan ik zeggen want je moet constant op ze letten.
Met de elfde dag begon Mélo echt rij gedrag te vertonen en het joelen begon. S' nachts om 4 uur begon hij te piepen en te jammeren. Wij hebben hem maar in de kleine hal opgesloten , dan kan hij noa niet zien. De hele dag is hij nu al aan het joelen en je kan ze echt niet bij elkaar laten want hij bespringt haar gelijk, je zou toch denken die wordt vanzelf moe en houdt wel op . Nu ik dit aan het typen ben ligt hij eindelijk even rustig met de oogjes dicht. Wat een gedoe, de chip doet dus eigenlijk helemaal niets bij hem. Ik moest vandaag toch met hem voor zijn jaarlijkse prik naar dierenarts en heb dit ook aangegeven. Ik baal hier heel erg van. Je geeft een hoop geld uit aan iets en het werkt dus niet! De dierenarts gaat nog contact opnemen met de leverancier hierover maar daar hebben wij dus niets meer aan.
Het ergste vind ik he voor Mélo. De chip was bedoeld om het voor Mélo wat makkelijker te maken tijdens de loopsheid van Noa.
Hij heeft het nu allesbehalve makkelijk, ik heb echt met hem te doen hij loopt maar te hijgen en te joelen en heeft totaal geen rust.
We moeten nog een aantal dagen voordat Noa haar dekdagen voorbij zijn en zij zich niet meer aanbied.
Ik wil dit toch in het dagboek vermelden, misschien zijn er mensen die ook zo'n chip willen laten zetten in de toekomst. Hier helpt het dus niet, dus ga er niet vanzelfsprekend vanuit dat wat er geschreven wordt over een gnrh chip ook daadwerkelijk zo is. Het kan dus ook anders. Er zijn testen gedaan maar die honden wogen rond de 30 kg. ( Mélo is 55 kg schoft hoogte 82 cm) de bijsluiter geeft aan voor elke hond groot of klein. Waarschijnlijk is de werkende stof te weinig voor een grote hond althans dat is mijn vermoeden.
Ik ga mijn twee lieve knuffels nog even uitlaten ( om de beurt) en ik hoop een wat rustiger / langere nachtrust te krijgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten