Osteopaat 2

Het gaat steeds beter met mij. Ik ben nu voor de 2e keer bij de osteopaat geweest. Een hele aardig mevrouw, aan het eind van de behandeling krijg ik altijd lekkere brokjes van haar.

Vrouwtje en ik zijn dinsdag weer samen op pad geweest. We moesten al vroeg weg want het was heel mistig en glad. Bij ons op de dijk kwamen we de strooiauto nog tegen. Op de snelweg kwamen we ook nog in een file terecht. Vrouwtje balen die was al bang dat we niet op tijd zouden komen. Maar dat valt altijd reuze mee want ze gaat al ruim op tijd van huis en als het even kan dan rijdt ze ook flink door hoor! We waren gelukkig keurig vijf minuten te vroeg aanwezig.
Ik ben weer op verkenning gegaan in de praktijk. Dat mag ook hoor! Ondertussen zaten ze te kletsen over mij. Ik had goed gereageerd op de behandeling ze was heel tevreden over mij. Vrouwtje was ook heel blij met wat het tot nu toe al bij mij had gedaan.

Vrouwtje pakte het zakje brokjes en de behandeling ging weer beginnen. Wel anders dan de vorige keer maar ik bleef er rustig onder. Soms ging ik wel zwaar ademen en liet ik boertjes en even later was ik weer helemaal ontspannen. De brokjes zijn alleen in het begin even nodig om mij even gerust te stellen. Aan het einde krijg ik van die mevrouw ook mijn eigen brokjes zodat we vriendjes blijven.
Na drie kwartier vond die mevrouw het genoeg voor mij. Ik moet nu nog 1x terug komen.
Ik voel mij al stukken beter, ik ben vrolijker, alerter, speelser gewoon weer bijna de " oude
Mélo" .

Vorige week is er trouwens ook nog iets heel naars gebeurd. Vrouwtje keek s ' morgens op haar telefoon en kreeg hele natte ogen. Ik gelijk naar haar toe om haar droog te likken maar dat hielp niet echt. Noa kwam ook al helpen. Vrouwtje had een berichtje gekregen dat Noa haar broertje plotseling was overleden. Hij was pas 3. Ze weten nog niet precies wat hij heeft gehad maar er wordt een autopsie gedaan en dan hopen ze te weten wat het was.
Vrouwtje maakt zich dan altijd zorgen en trekt zich zulke dingen aan. Ze is ook veel te gek met ons.
Toen ik net last had van mijn poot (achteraf mijn rug) zat ze ook soms zo in de piepzak.

De DA belde ook nog om te vragen hoe het met mij ging. ze was blij te horen dat de behandeling van de osteopaat zo goed hielp. Ze vertelde ook dat wat de osteopaat had gevoeld bij mij, op foto's waarschijnlijk nooit te zien zou zijn geweest. Ze wou ook gelijk haar naam hebben en een rapportje over mij. Ze is zeer geïnteresseerd daarin.

Honden Osteopaat

Sinds een week of zes had ik al dat ik niet echt lekker opstond s avonds en dat ik de eerste passen op 3 poten liep. Mijn rechterachterpoot gebruikte ik dan niet. De baasjes waren al een paar keer met mij naar de dierenarts geweest. Ze hebben zelfs foto's van mij voeten gemaakt maar konden het niet vinden. Pijnstillers hielpen niet en ook homeopatische spul wat vrouwtje had gehaald deed niets.

Een vriendin van vrouwtje opperde om naar een kliniek in Wageningen te gaan. Weer een ander gaf aan waarom ga je niet naar een osteopaat.
Vrouwtje is gaan googlen wat een osteopaat nu eigenlijk deed. Dat sprak haar wel aan en ze heeft een afspraak voor ons gemaakt.

Afgelopen dinsdag moest ik al vroeg mee in de auto. Noa was niet blij en stond te blaffen binnen want ze wou ook mee. Maar nee ik ging alleen met vrouwtje weg. Na een poos rijden stopten we en mocht ik eruit. Even een paar plasjes gedaan en toen gingen we een gebouw in. Daar was een hele aardige mevrouw. Vrouwtje kreeg thee en ik mocht de kamer van die mevrouw verkennen.
Terwijl zij samen met vrouwtje wat dingen aan het doornemen was hoorde ik haar zeggen. Als ik hem zo zie dan is er niets mis met zijn poot. Die mevrouw ging naast mij op de grond zitten en begon mij heel langzaam te aaien. Eerst mijn "pijnlijke " achterpoot. Hij heeft geen teckel pootjes hé zei die mevrouw. Nee ik heb flinke dikke achterpoten.
Hij is goed gespierd en aan zijn poten mankeerd hij niets. Ze ging verder met mijn voorpoten en zo mijn hele lijf af. Het zit in zijn rug was haar conclusie.
Hij heeft zich verdraaid, zijn voorpoten zijn blijvenstaan en de achterkant lijkt te zijn weggegleden en er zit een andere oudere blokkade dat hij iets zwaars op zijn rug heeft gehad.

En... Vroeg vrouwtje. Dat gaan we behandelen was haar antwoord.

Vrouwtje hield mij bij mijn halsband vast en die mevrouw legde haar vingers op mijn rug en die bewogen heel subtiel bijna niet voelbaar. Maar ik voelde me best raar er gebeurde iets met mij en ik snapte het echt niet . Ik begon te hijgen en vrouwtje sprak mij lief toe en die mevrouw zei dat hoort erbij. Hij zal zo een boer laten en dan gaat hij rustiger ademen.
Verhip ik liet mij toch een boer, gelukkig was er verder niemand.
Ik snap nog steeds niet wat ze nu eigenlijk deed maar ik werd er wel rustig van en ben lekker gaan liggen. Na 3 kwartier stopte ze en gaf ze mij een paar lekkere brokjes. Klaar jongen over 14  dagen gaan we verder.
Hij kan wel een soort spierpijn krijgen dus het kan vanavond wel erger lijken vertelde ze vrouwtje.

We zijn lekker naar huis gegaan en ik was toch moe! Ik heb heerlijk geslapen.
S'avonds kon ik al veel beter opstaan en ik gebruikte 4poten de baasjes waren helemaal verbaasd!
De volgende dag vond vrouwtje mij ook veel vrolijker en ik liep lekker mee aan de riem. Ik voelde mij gewoon stukken beter.
Ik ben Noa weer aan het uitdagen en breng al mijn speeltjes naar de woonkamer en loop weer lekker mee en hijg minder. Ik mag nog even niet met Noa spelen van die mevrouw en ik mag ook nog niet los lopen maar dat haal ik wel weer in als ik helemaal klaar ben met de behandeling.

Mijn baasjes zijn ook weer helemaal blij want die waren wel heel erg bezorgd om mij.

Wie een jager zoekt....

Je maakt hier elke dag wel weer wat mee. Met ons verveel jeje niet.
Gisteren avond hadden we de laatste ronde gelopen. Daarna moet het kippenhok dicht tegen de vossen en gaan de ezels op stal. Vrouwtje pakt dan nog stro voor ze en een pluk hooi uit de  Open schuur. Komen we bij die schuur ruiken we daar toch katten en ja hoor met dat wij die katten zagen zagen ze ons ook. Die lagen lekker in het hooi. Maar ze schrokken zo ,het zijn ook wilde katten, dat die van het stro over het openhaardhout en de containers wilden wegrennen. Die ene sprong boven op mij op mijn rug maar ze gleed eraf en ja toen was ze voor Noa. Noa bedacht zich geen moment en ging mijn aanvaller te lijf. Ze had hem klem onder haar voorpoten en haar bek om de kat zijn rug. Die  kat kom geen kant meer op. De baasjes begonnen te roepen van Noa los en ja na een paar keer roepen liet ze los. Die kat schoot er vandoor, wij werden beide in de nek vastgepakt en naar binnen gebracht en onderzocht . Maar wij hadden niets gelukkig. Die andere kat was er ook al vandoor.

Ik heb toch wel een hele stoere zus.

Even bijpraten

het is al weer lan geleden dat ik wat van Noa en mij heb laten horen.

Het gaat goed met ons hoor!
Ik heb al wel een week of 3 last van mijn voet maar het gaat steeds een beetje beter. Ik moet rustig aan doen. Gewoon lopen gaat wel maar ik mag niet gek doen en als ik over het grindjes asfalt loop of over de bestrating bij ons de dijk op dan voel ik het af en toe nog.
Verder ben ik op dieet ik ben wat te zwaar je kan mijn ribben niet zo goed voelen.

Noa moet ook mee op dieet. Die baalt wel een beetje dat ik last heb van mijn voet  want nu gaan we niet naar de zandverstuiving. We mogen nu ook weer naar bussloo maar daar zijn we nog niet geweest omdat ik, rustig aan moet doen. Ja en bij water dan zijn wij helemaal dol dus daar nog maar even niet heen vinden de baasjes.

Laatst hebben we vrouwtje pijn gedaan. We waren lekker aan het wandelen geweest met zijn drieën en het was nog heel vroeg 6uur. Meestal loopt vrouwtje apart met ons maar nu ging het regenen had ze gezien op buienradar en dacht ze ach ik neem ze beide mee kom toch niemand tegen.
Dat klopte ook wel we hebben niemand gezien en lekker gewandeld. Maar toen we bij ons naar beneden liepen van de dijk schoot er een kat onder de heg weg. En die had het lef om onze tuin in te rennen! Ja dat pikken wij niet, maar we waren vrouwtje vergeten die zat nog aan ons vast. Boem hoorde we en toen waren we los. Vrouwtje lag languit we hadden haar zo omver getrokken. Vrouwtje had de riem om haar pols gedaan en ja doordat wij begonnen te trekken kon ze de riem niet van haar pols krijgen. Ze had een hele bebloede hand. Wij wRen ondertussen het pad bij ons ingerend achter die kat aan. Vrouwtje deed gauw het hek dicht en liep te mopperen.We moesten naar binnen en ze heeft niets meer tegen ons gezegd. Behalve toen ze ging werken toen zei ze nog goed oppassen tot vanmiddag. Toen ze weer thuis kwam was alles gelukkig weer goed en was ze weer blij ons te zien.

Vandaag was het mooi weer en zijn we druk in de tuin geweest. We mochten ook nog even in de wei. Ik ga dan lekker ezelpoepjes zoeken en Noa konijnen. Ze zag er weer één en ging er achteraan maar die was zo slim om door het gaas te gaan en de wei van de buren in te vluchten. Toen vond ze er één bij de composthoop en daar ging ze weer. Dat konijn rennen en korte bochten maken maar Noa kan ook sprinten en die zat er vlak achter.  Noa maakte geen bochten maar dat konijn was zo dom om steeds weer voor Noa uit te komen. Toen rende het om de stal heen de tuin in Noa er achteraan. Ze bleef nog al weg dus baasje ging kijken waar ze bleef. Zat ze kaars rechtop op het gras met voor haar voeten een dood konijn. Alsof ze zeggen wou kijk eens wat ik heb ! Goed van mij hé! Ik mocht er niet bij komen van de baasjes want dan kunnen ze het niet afpakken van Noa. Dus er werd een hondenkoekje gepakt en toen kon baasje het konijntje pakken. De baasjes hebben het maar begraven aan de overkant van de weg.

Echt Noa weer dat is toch zo'n speurder en jager. Van de week heeft vrouwtje ons om beurten meegenomen naar landgoed vosbergen. S'avonds hoorde ik vrouwtje tegen baasje zeggen. Toen ik met Noa in het bos kwam ging die neus aan de grond en ze heeft exact dezelfde route en bomen bezocht als Mélo. Ja als noa een speurcurcus zou doen zou ze winnen die heeft toch een neus!

Vakantie

Tjonge we worden weer flink bezig gehouden in de vakantie...Pfff.

De eerste week was het best wel erg warm weer. Baasjes was zo vriendelijk om grote sleuven te graven waardoor er een paar flinke bulten met zand in de tuin lagen. (Er moest een stuk riool aangelegd worden) Dat vind ik toch zo geweldig hé ..om boven op dat zand te gaan liggen en er op en af te rennen er in te gaan graven.. PRACHTIG! Noa lag rustig onder de boom en hield alles goed in de gaten!
S' morgens vroeg gingen we steeds met de auto naar een andere wandelplek( bos ) in de buurt waar we allemaal nw luchtjes roken wat reuze spannend is. Ik loop namelijk bij ons in de buurt heel langzaam en als ik mijn behoefte heb gedaan wil ik wel weer naar huis want ja dat rondje ken ik nu wel ! Vandaar dat de baasjes iets hadden van dan maar even met de auto weg voordat het te warm wordt en dan ergens anders lopen zodat Mélo ook plezier heeft. Noa maakt het niet uit of wij hetzelfde rondje lopen maar ik vind dat niets.

De tweede week was het wat aangenamer niet meer zo warm maar wel lekker om buiten te zijn. We zijn hele dagen buiten. Ook zijn we bij Miranda op visite geweest. Meestal gaan wij niet mee op visite omdat we toch wel groot zijn om samen even mee te gaan naar iemand. Zondag was het alleen vies weer s' middags. S' morgens zijn we nog naar de zandverstuiving geweest zodat wij goed waren uitgeraasd en wat rustiger bij de visite zouden zijn. Thuis heeft vrouwtje nog het meeste zand uit ons geborsteld. We waren zo rustig en lief bij Miranda. Noa voelde zich helemaal thuis (de baasjes zaten aan de eettafel te borrelen zodat wij niet de glazen van tafel konden slaan en de hapjes van tafel konden eten) die ging lekker op de bank liggen slapen.

De derde week is het een stuk frisser. Vandaag zijn we met het pontje naar de overkant geweest. Raar ding die pont die vaart over het water en je staat erop en hoeft niets te doen!? Aan de overkant mochten wij even aan de riem de IJssel in. Helemaal dol waren we de baasjes moesten zich schrap zetten anders trokken we ze zo het water in. We hebben een hele grote wandeling door whije gemaakt en hebben kibbeling op de markt gegeten. Ook wij hebben een stukje gehad mjam. Opeens begon het te rommelen( onweer) en gingen we vlug schuilen. Toen het weer droog was zijn we weer richting de pont gelopen en toen naar huis. Het was een flinke wandeling maar wel spannend, nieuwe luchtjes en op de pont gestaan ipv achterin de auto mee naar de overkant.

Trimtafel

Vrouwtje heeft een trimtafel gekocht.
Ik wist heel niet wat dat was. Er stond opeens een groot zwart ding in de garage. Ik kreeg mijn halsband en riem om en moest met vrouwtje mee naar dat ding. Daar werd een lekker koekje opgelegd die mocht ik pakken. Als je zo groot bent is dat niet moeilijk. Maar hij werd steeds verder weg gelegd dus ik moest toch maar met de voorpoten erop. Zo ging het nog even door. Vrouwtje kroop er zelfs op nou dan doe ik dat ook maar. Ik weet nu dus een beetje wat het is  het is iets waar ik op moet staan en dan krijg ik lekkere koekjes en een dikke knuffel.
Vandaag na de wandeling moest ik weer mee naar dat ding en nu werd ik opeens vastgebonden. Een riem om mijn nek en om mijn buik. Dikke knuffel, koekje en daar kwam de borstel opeens aan. Aha er gaat een klein lampje branden. Tijdens het borstelen kreeg ik af en toe een koekje en vrouwtje zei lieve woordjes tegen mij. Mooie vent, goed zo lekkere knul etc. Daar ben ik als man natuurlijk gevoelig voor. Dus ik bleef netjes staan.
Na een 10 minuutjes of zo mocht ik eraf en was Noa aan de beurt. Die wist ook nog van die lekkere koekjes dus die stond er ook zo op. Ze werd ook vastgebonden en geborsteld en kreeg ook koekjes. Noa zat maar te slijmen met vrouwtje ( steeds kusjes geven) terwijl vrouwtje ook lieve woordjes tegen haar zij. Na 10 minuutjes mocht Noa er ook af.

Vreemd hoor opeens moet je op een tafel staan wat anders niet mag en je krijgt er nog koekjes voor ook.

Ze heeft ook nog een nieuw dingetje gekocht waarmee ze door mijn broek gaat en door mijn staart. Daar zitten vaak klitten en dat ding dat snijdt daar zo door. Doet geen pijn of zo. Eerder had ze wel eens van die speciale borstels nou dat zijn ondingen die blijven in de klit hangen en dat voelt niet fijn

Ik denk dat we nog wel vaker op die tafel zullen moeten. Althans dat hoorde ik haar tegen baasje zeggen. Morgen ga ik hem eens omhoog doen.... Geen idee wat ze daar mee bedoeld.
Ach voor een lekker koekje doe ik wel mee.

Schapen drijfster

Gisteren waren we de hele middag buiten. Dan weer op de oprit op wacht dan weer even lekker op het koele gras in de schaduw. Opeens hoorden we een bekende auto, baasje kwam thuis. Dus wij naar de oprit zien we opeens dat de ezels gek beginnen te rennen en te bokken. Ja en toen zagen wij het ook.... Een schaap van de buren in onze wei!! Ja maar dat kan niet dus wij ook blaffen en rennen langs de wei. Schaap werd dol ezels dol en wij ook nog. Vrouwtje rende vlug maar achteren, pluk hooi bij de ezels neergegooid die waren rustig waardoor het schap ook rustig werd. Vrouwtje is als de dood dat die ezels het schaap een trap verkopen.
De baasjes gingen samen de wei in om het schaap ( groot lam eigenlijk) te vangen. Wij moesten wachten achter het hek. Opeens ging Noa door het hek heen hoe ze het deed weet ik niet maar ik paste er echt niet door dus ik stond nog te blaffen. En Noa... Nou die ging de baasjes voorbij achter het schaap aan en rennen dat ze deden. Noa was natuurlijk veel sneller.  Steeds drukte ze met har snuit op de billen van het schaap en ja hoor die raakte daardoor uit haar evenwicht en viel. Vrouwtje pakte gelijk Noa vast en baasje het schaap. Baasje heeft met veel moeite het schaap opgetild maar ja die moest nog over het gaas. Vrouwtje liet Noa maar weer los die gelijk aan het schaap ging snuffelen, ze doet het verder geen kwaad of zo. Vrouwtje de draad naar beneden gedrukt en baasje kon het over het gaas zetten en het schaap stond weer in zijn eigen wei.
Toen mocht ik ook nog even in de wei kijken en ruiken wat daar nu gelopen had.

De baasjes moesten achteraf wel lachen. Als de schapen netjes in hun wei lopen is er niets aan de hand en nu is er eentje waarschijnlijk onder het gaas doorgekropen en loopt in onze wei en gelijk is er paniek.

Wij passen eigenlijk best wel goed op hoor vind ik. Een tijdje terug zagen we dat er een schaap met lammetjes ontsnapt was uit de wei en richting de dijk liep dus naar de weg. Toen hebben we net zolang zitten blaffen op een paniek toon zodat vrouwtje kwam kijken. Die heeft toen de buurman gebeld en die heeft het schaap en de lammetjes weer in de wei gedaan. Wij weten echt wel wat wel normaal is en wat er anders is.  Als het anders is dan zijn wij gelijk alert. Wij zijn echte Pyrs zien alles, elke kleine verandering, dat hoort gewoon bij ons ras.

Hoi hoi

Zo daar zijn we dan weer.
Het is nog steeds heerlijk weer en we zijn veel buiten.
Vrouwtje is de laatste tijd heel blij met ons want we blaffen alleen nog maar tegen hele vreemde dingen. Dus niet meer tegen elke fietser.
Behalve dan zo'n groep heel hard pratende wielrenners en mensen op skateboards. En een paar mensen uit de buurt die met hun hond voorbij lopen. Het gaat steeds beter.

We worden tegenwoordig vaak door vrouwtje apart uitgelaten. We zijn soms te sterk voor haar. Ja wij zijn samen goed voor 112,5 kg. Meestal gaat Noa eerst mee en daarna ben ik aan de beurt. Ik vind het heerlijk kan ik nog even uitslapen tot half zeven. We lopen dan ook heerlijk in mijn tempo, Noa wil altijd maar  door door door. Ik wil graag eens even rustig snuffelen of lekker op mijn kont zitten en de boel goed bekijken. Die tijd krijg ik nu als ik alleen met vrouwtje meega. HEERLIJK! Als baasje thuis is gaan we wel samen.

 Noa is heel veel haar verloren de laatste tijd. Volgens vrouwtje kwam er geen einde aan. Noa is nu klaar en nu begin ik mijn winter vacht los te laten.
Ik hoor vrouwtje al de hele tijd praten over een trimtafel. Ze heeft er één besteld ik heb nog geen idee wat het is. Daar wordt je heel mooi op Mélo zegt vrouwtje dan. Ik heb soms helemaal geen zin om geborsteld te worden vooral niet als ze aan mijn broek zit. Maar dat is juiste het slimste stuk. Sinds ik ben geholpen heb ik toch wel een andere vacht gekregen, veel dikker.  Vrouwtje vindt het soms lastig om mij te borstelen omdat ik geen zin heb en weg wil lopen. Ze staat ook steeds krom dus dat ding wat gaat komen heeft daar iets mee te maken.  We zullen het zien volgende week gaat ze hem ophalen.

Het is al bijna vakantie tijd. Baasje heeft de komende tijd veel dagen vrij. Gezellig zien we die ook weer eens wat vaker. Soms is hij pas om half acht thuis terwijl hij al om voor zessen s'morgens vertrekt.  We missen baasje dan best wel. Nu gaan wij hem helpen als hij zo wat dagen vrij heeft vrouwtje heeft al een lijstje gemaakt met klusjes. Nou wij zijn niet te beroerd om te helpen er staat namelijk ook een graaf klus bij nou dat kunnen wij wel!

Nu gaan we even lekker slapen. Vanmorgen hebben we een grote wandeling gemaakt omdat het warm zou worden vandaag. Vanmorgen hebben we nog even buiten de boel bewaakt maar nu is het zo warm dat we binnen gaan uitrusten.

Ziek geweest

Vorige keer vertelde ik dat Noa op drie pootjes liep. Een paar dagen later moest ik mee naar de dierenarts. Ik voelde mij niet zo lekker en was daardoor een beetje stil. Honger had ik ook niet echt dus ik ging ook niet schooien bij de baasjes. Tijdens het wandelen wou ik eigenlijk het liefst terug naar huis. Nu heb ik dat wel vaker bij ons in de buurt. Ik ken het daar allemaal zo goed dat ik het niet echt spannend meer vind. We zijn nog even naar de zandverstuiving geweest de baasjes hoopten dat ik dan wat vrolijker zou worden. Maar ik had helemaal geen zin om te spelen. Vrouwtje begon zich toch zorgen te maken en aan het eind van de middag was ik de klos. Ik kreeg een ding in mijn poepertje gestoken wat even later begon te piepen. Vrouwtje haalde het eruit en zei hij heeft hoge koorts. Gelijk heeft ze de DA gebeld we konden gelijk komen. Bleek ik 41,3 koorts te hebben. Ik heb een prikje gehad en tabletjes voor de volgende dagen. Ik was er gelukkig weer snel boven op. De volgende dag begroette ik de baasjes weer toen ze s' ochtends beneden kwamen en ik was weer bij de eettafel te vinden.

Bij Noa heeft het nog wel twee weken geduurd eer dat ze weer helemaal goed liep. Eigenlijk pas nadat vrouwtje honingzalf tussen haar teentjes had gesmeerd. Daarna was het zo over.

De afgelopen weken hebben we al weer vaak in ons honden zwembad gezeten. Jammer genoeg mogen we niet meer naar Bussloo of Heerderstrand.

Van het weekend zijn we weer eens naar de schaapskooi geweest. Zaterdag ging alles goed maar zondag waren wij weer HEEL VIES. We moesten beide schoongespoeld worden bij de buitenkraan. Er was nog een hele kleine modderplas te grote van een emmer maar wij hebben er heerlijk om beurten even onze kop ingestoken. Onze voorpoten, hoofd en bef waren gitzwart . We waren zo vies en stinken dat we deden. Toen we thuis kwamen was het minder leuk om afgespoeld te worden. Vooral Noa wou niet maar vrouwtje maakte korte metten met haar. Riem over de kop aftrekken..dan je tuig maar om.. Noa tegenstribbelen maar vrouwtje was sterker en Noa werd ook afgespoeld zij het met veel tegen zin. We zijn beide nog wel een beetje grauw. Ik denk dat we daar voorlopig niet meer heen gaan.

Vandaag zijn we naar de zandverstuiving geweest. Was erg leuk we waren net Duitsers we hebben toch samen een grote kuil gegraven. Volgens vrouwtje waren we al bijna in China.

Even bijpraten

Het is al weer een poosje geleden dat ik wat verteld heb.

Noa is weer helemaal de oude na haar sterilisatie. Vrouwtje heeft wel moeite moeten doen om haar rustig te houden. Er was zelfs één hechting wat los gegaan maar dat genas weer snel.
Inmiddels is ze heel erg aan het verharen. Ze is nu niet echt moeders mooiste met dat dunne haar. Wel makkelijk met het warme weer.

Vorige week zijn we al weer lekker aan het badderen geweest in ons eigen hondenzwembad.
Jammer genoeg mag je niet meer naar bussloo. Vanaf 1 mei mogen daar geen honden meer zwemmen.

De laatste maandag van april zijn we er toch nog geweest samen met een paar buurmeiden van vrouwtje van vroeger. Was heel gezellig Zoë de dalmatiër was er en vaila kruising labrador nog iets en Floris en Hugo beide visla's. We hebben heerlijk gespeeld en gezwommen.
Woensdag 31/4 was ik jarig en zijn we lekker verwend ( net als elke andere dag van de week) maar dit keer met een lekkere kalfspoot. Donderdag zijn we nog met Gerdie en Famke naar de zandverstuiving geweest. Heel gezellig! Famke is al weer een paar weken weg. Die woont ook soms in Frankrijk.

We lopen heel wat af met vrouwtje en in het weekend met baasje erbij.
Van de week toen het best wel warm was gingen we regelmatig s'avonds nog even naar het bos met de baasjes. Het minder leuke aan het bos zijn alleen die teken dIe kruipen steeds op ons.

Zaterdag zijn we nog wezen wandelen door Epe. Om de week gaan we naar een plaatsje om te wandelen. Dan weer in Hattem, Epe, Vaassen, dat is goed voor ons vooral voor Noa.  Die vindt dat nog steeds heel vermoeiend al die indrukken maar het gaat steeds beter.

Vandaag moest Noa even mee naar de DA ze ging steeds op 3 pootjes staan. Vorige week was ze weer eens heel boos op de buurhondjes die voorbij liepen, dat ze dwars door de tuin ging. Vrouwtje boos want ze ging dwars door de hosta's ipv over het pad. Waarschijnlijk is ze daarbij met haar voet tegen een betonnen gans aangekomen. Die lag namelijk omver. De DA heeft haar hele poot onderzocht maar kan niet echt iets vinden. Hij denkt aan een gekneusde teen. Maar Noa is zo'n harde die piept niet gauw. Ze moet nu rust houden. Noa en rust..... Ja ja.

Gesteriliseerd

Vrijdag is Noa gesteriliseerd. Vrouwtje ging alleen met haar weg met de auto ik snapte er niets van. Waarom mag ik niet mee. Een uurtje later was vrouwtje weer terug maar waar is Noa??
Ik heb wel vier keer om de auto heen gelopen maar ze was er echt niet.

Vrouwtje. Was met haar naar de DA in Hattem gegaan. Daar voeren ze laparoscopie uit. Dan krijgt Noa drie kleine sneetjes en worden haar eierstokken verwijderd. Ze wordt dan niet meer loops.

De baasjes liepen al langer met het idee om dit te doen want het is toch niet zo'n succes een reu en teef in huis tijdens de loopsheid. Ik ben dan wel geholpen maar in haar tweede week is Noa een grote verleidster... Pff  dan is het wel moeilijk om er niet op in te gaan. En we kunnen dan niet overal lekker wandelen en loslopen. Dus vandaar dat de baasjes hiervoor gekozen hebben.

Noa was weer echt Noa bij de DA hoorde ik vrouwtje tegen baasje zeggen. Ze wou geen prikje hebben. De assistente kon haar niet eens houden zo sterk is mijn kleine zus. Toen heeft de DA haar klem vast gehouden en toen moest de assistente maar prikken. De DA liet Noa los maar die was nog boos over de prik en gromde tegen de DA Die haalde net op tijd zijn hand weg. Ja die zus van mij laat niet met zich spotten.

Ze werd heel slaperig en toen kreeg ze het tweede prikje maar dat liet ze toe. Vrouwtje heeft haar samen met de assistente op een karretje gelegd waarna ze naar de operatie kamer werd gebracht.
Een uurtje later mocht vrouwtje bellen hoe het gegaan was.

Tegen drie uur mocht ze Noa al weer ophalen.
Ze waren geloof ik wel blij dat vrouwtje gelijk om drie uur kwam.
Noa is best wel éénkennig en ze wou daar van niemand iets weten en heeft de hele boel bij elkaar zitten blaffen totdat ze het licht uitdeden in het herstel kamertje. Toen werd ze wel stil.
Ze was zo blij toen ze vrouwtje zag. Ze is zelf naar de auto gelopen en met een kontje van vrouwtje ingestapt.
Noa lag nog achter in de klep en ik ging even bij haar kijken maar ik voelde aan dat ik haar maar even met rust moest laten. Ze heeft er een uurtje gelegen en toen heeft vrouwtje haar maar voorzichtig via de het trappetje uit de auto gehaald en naar binnen gebracht. Noa liep weer net zo hard naar buiten want ze moest eerst plassen daarna is ze lekker binnen in haar mand gaan liggen slapen.
Vrouwtje heeft vannacht gezellig bij ons beneden geslapen.
Vandaag is Noa al weer helemaal de oude. Maar we moeten nog wel even rustig aan doen.
Ze had van Famke een cadeautje gehad voor na  de operatie. Daar is ze mee druk geweest vandaag.

Nu ligt ze weer te slapen na de hele dag buiten te zijn geweest.

Zwemfeestje

Wat een week hebben wij achter de rug.

Maandag zijn we met vrouwtje en twee van haar vroegere buurmeisjes naar bussloo geweest.
Noa, Zoë. ( dalmatiër) ,Vailla ( kruising labrador ) en ik .
Wij waren daar al heel lang niet geweest maar het is daar stukken groter dan  het Heerderstrand.
Wij lagen al gelijk weer in het water. Het was nu wel goed verdeeld zo met zijn viertjes want Zoë en Vailla waren even groot en konden goed met elkaar over weg en Noa en ik. Ja wij spelen het liefste gewoon samen. We hebben ruim twee uur daar gelopen heerlijk veel honden gezien en het water in en uit. Toen we thuis waren heeft vrouwtje ons grotendeels afgedroogd en hebben we nog een poosje buiten gelegen. S'Avonds hebben we heerlijk liggen slapen wat waren we moe. Dinsdag heeft vrouwtje thuis gewerkt nou ze heeft geen last van ons gehad we waren nog moe.

Laten we nou donderdag weer die kant op gaan! Weer gingen we mee in de auto en weer richting de snelweg. En ja hoor... Weer naar Bussloo!! Jippie!
Weet je wie daar ook naast ons stopte....Famke! Ja die was weer terug uit Frankrijk!
Gezellig Famke ook mee. De vrouwtjes liepen lekker te kletsen en wij weer snuffelen zwemmen etc. Zelfs Famke ging tot haar buik het water in! Veel verder gaat ze niet!

Gekke Noa moest weer tussen het riet in de modder liggen rollen ze was helemaal zwart op de rug. Op het strandje voorbij de brug hebben Gerdie en vrouwtje stokken in het water gegooid zodat Noa moest zwemmen en haar rug weer een beetje schoon werd.

Daarna hebben we op een terrasje nog wat gedronken. Een hele aardig meneer kwam cappuccino en warme chocomelk brengen en wij kregen alle drie een lekker hondenkoekje. Hij wou ook nog een bak water komen brengen maar wij hadden al genoeg gedronken zei vrouwtje. Famke  had geen zin in haar koekje dus die heb ik maar opgegeten.

Nu moeten we even een week wachten met rennen en zwemmen want Noa is geopereerd.

Zwemmen

Het was die week erop heerlijk weer. Wij zijn heel veel buiten geweest. Zondag gingen we dus niet naar de zandverstuiving maar we kregen een hele leuke verassing. We gingen weer eens naar het Heerderstrand. Nou dat is feest want dan kunnen Noa en ik heerlijk plonsen en zwemmen.
Toen we door de slagboom waren werden we al helemaal ongeduldig. Eerst moesten we even aan de riem tussen de auto's door op de parkeerplaats. Maar bij het hek boven aan de bult werden we los gelaten. In één lijn renden we samen naar het water. Daar waten we lang niet geweest! We hebben zo heerlijk gezwommen en gespeeld we hadden zo' n plezier. Mensen stonden gewoon naar ons te kijken van zie die twee dan!

We hadden bijna geen tijd voor andere honden zo leuk hadden we het samen. Waar we wel even tijd voor hadden was een soortgenoot. We zagen mensen met ook een Pyr reu. Die mevrouw vroeg aan de baasjes of wij wel eens in Epe lopen met de honden. Zij had ons twee jaar geleden gesproken bij de AH toen was Noa nog een pupje. Vrouwtje herinnerde zich dat nog. Maar je wou toen toch een Tatra vroeg vrouwtje. Ja zei die mevrouw maar toen ik jullie honden had gezien wist ik het gelijk het wordt een Pyr. Vlak daarna hebben ze toen die reu gekocht. Want die was nu net twee. Zo leuk, was ook een lieve reu.

Omdat het zulk mooi weer was hebben we s'middags lekker buiten kunnen opdrogen en liggen kluiven op een heerlijk oor met pit.
Later die week zijn we ook nog een keer met vrouwtje geweest.
Zondag was de zandverstuiving weer aan de beurt want het waaide nogal, het was een stuk frisser dan eerder die week, en we blijven na het zwemmen nog best wel een poosje nat. Gelukkig waren er dit keer geen herten en hebben we lekker gewandeld en kuilen gegraven.

Eindelijk weer een berichtje

Jeetje vrouwtje wou steeds wat schrijven in ons dagboek maar kon er niet inloggen. Gelukkig is dat nu weer gelukt!

Wij hebben de afgelopen maanden weer van alles meegemaakt.

We zijn gezellig wezen wandelen met een vroeger buurmeisje van vrouwtje. Zij heeft een dalmatiër Zoë. Zoë vond ons eerst wel een beetje groot maar het was wel gezellig op de zandverstuiving. Volgende week gaan we samen naar bussloo. Dan gaan we samen zwemmen.
Twee welen terug waren we bij de zandverstuiving op een zondag, prachtig weer, veel hondjes en mensen. Opeens zagen wij ( de baasjes en ik Mélo ) 3 reebokken de zandverstuiving opkomen. Vrouwtje kon nog net Noa pakken. Maar baasjes was te laat, ik erachter aan maar ik kon ze niet bijhouden. Ik had al flink zitten spelen met een leuke rodisian ridgeback dus was al een beetje moe.
Er ging nog een hond met mij mee achter de herten aan. Baasje en vrouwtje helemaal ongerust want ik was het bos ingerend. Op een gegeven moment hoorde ik vrouwtje roepen en kwam ik weer te voorschijn. Baasje boos, vrouwtje heel blij. Noa zat nog aan de riem en baasje liet mij gewoon los lopen. Ja toen rook ik weer dat herten spoor en wou ik toch nog even kijken. Die andere hond was intussen ook weer terug bij zijn baasjes. Die vrouw zei tegen vrouwtje hij heeft toch een chip hij komt wel weer en anders weten ze toch bij wie hij hoort. Maar ons vrouwtje denkt daar heel anders over. Die is veel te gek met ons en vind het vreselijk als ze ons niet ziet.
Toen ik netjes voor de tweede keer terug kwam had ik pech want toen moest ik aan de riem.
Die week zijn we daar niet meer geweest.

Examen perikelen

Vorige week zaterdag was Noa met vrouwtje naar les voor een proefexamen.

Ik Noa moest al vroeg op pad. Samen met vrouwtje weer met het pontje naar de overkant. Op hondenschool waren al mijn klasgenootjes er al weer.
We gingen voor het examen oefenen. Eerst moest onze chip uitgelezen worden. Dat is voor controle dat je wel met dezelfde hond examen doet, eigenlijk meer in  het belang voor eventuele vervolg cursussen.

Ik hou niet zo van vreemd gewriemel aan mij en Rosa kwam met een een raar piep apparaat bij mijn nek op zoek naar de chip. Dit lukte niet we konden hem niet traceren. Na 4 keer had ik het wel gehad en begon een beetje te mopperen ( brommen ) . Het hielp want ze stopten. Dat mag ze niet naar de examinator doen hoorde ik Rosa zeggen. Neem het apparaat maar mee dan kan je thuis oefenen.

Het proef examen ging eigenlijk best wel goed bij mij en mijn klasgenootjes. Toen we naar huis reden kwam vrouwtje tot de ontdekking dat we het chip apparaat vergeten waren ... Wat nu?

Maandagmiddag mocht ik mee in de auto Mélo moest thuisblijven. Waar gaan we heen?
We stopten bij de DA. We gaan je chip zoeken Noa zei vrouwtje. Ik was weer de klos, vrouwtje ging samen met de assistente en weer met zo'n gek apparaat over mij heen.  Ik had het al weer gauw gehad ermee maar ja dan ken je vrouwtje niet. Noa niet zeuren kom hier! Vrouwtje ging met dat ding over mij heen ...maar nee hoor. De DA kwam er zelf ook al bij. Met weer een ander apparaat na 4x piepte er wat. Maar ja waar ...daarna deed hij het weer niet.  Na lang zoeken hebben ze hem toch gevonden, hij zit net onder mijn halsband. Vrouwtje heeft een plukje haar weggeknipt om het terug te vinden.
Dinsdag op les hebben we het weer gecheckt nu ging het al beter. We vonden hem dank zij mijn afgeknipte pluk haar. Vrouwtje heeft het apparaat toen wel meegenomen en samen met baasje mij elke morgen en avond  gecheckt. Ondertussen ben ik er nu wel aan gewend.

 Zaterdag morgen was het zover om9.00 reden we weg op naar het examen.
We waren mooi op tijd. Om 10.00 uur was het zover de examinator was er ook. Ik moest als vijfde van start. Eerst ging hij aan onze baasjes uitleggen hoe hij het wou hebben.
Eerst de chip controleren.. Oooh de batterij is leeg hoorde wij hem zeggen. Vrouwtje wisselde al een blik met Rosa. We gaan eerst maar beginnen dan kijk ik zo wel of ik een nieuwe batterij bij mij heb hoorde vrouwtje hem zeggen.
Rosa hield haar mond die zei niet dat zij er ook één hadden.

Ik was aan de beurt voor het individuele gedeelte. Eerst het parcours lopen.  Wat dat betreft ben ik een echte Pyr ik loop niet naast maar een halve meter achter vrouwtje. Daarna kwam de geluidstoets en eten weigeren ( voorbij lopen), visuele prikkel, terras oefening en de insluit oefening met tanden laten zien.
Ik mocht weer naar mijn klasgenoten. Toen iedereen klaar was met de individuele oefening moesten we samen het veld op voor de af en blijf oefening. Wij moeten blijven liggen terwijl onze baasjes verderop staan en er vreemde mensen voorbij lopen en iemand met een hond. Wij bleven allemaal keurig op onze plaats. Daarna moesten wij tegen over elkaar staan en langs elkaar lopen met Max 1 meter afstand tussen hond en hond. Daarna moest ik zitten vrouwtje liep 10 meter weg terwijl alle ander klasgenootjes langs mij heen lopen en dan als vrouwtje roept moet ik in 1 lijn naar haar toe en voor haar gaan zitten. Deed ik ook al goed.
Daarna was het klaar en ging de examinator alles beoordelen. Ik ging in de auto en vrouwtje ging binnen koffie drinken en wachten op de uitslag.
Helaas zijn we gezakt op het onderdeel naast lopen, gelukkig waren we niet de enigste. Dat is een
verplicht onderdeel en daar moet je een voldoende voor hebben en wij kregen een matig.
Rosa heeft nog geprobeerd aan te geven  dat ik altijd zo loop en dat ik voor een Pyr het heel goed doe maar hij was heel streng en vond het niet goed genoeg. We kunnen nog herexamen doen over 3weken maar dat doet vrouwtje niet.  Ze gelooft niet dat ik net als een herder strak aan de voet kom lopen. Ik denk ook niet dat ik dat zal doen. We hebben afscheid genomen en zijn lekker naar huis gegaan daar heb ik samen met Mélo een lekker bot gehad en het is goed zo.
Achteraf is die man helemaal vergeten om onze chip's te controleren is vrouwtje zo druk mee geweest.

2014

Het nieuwe jaar is weer begonnen. Het vuurwerk viel reuze mee bij ons in de buurt. Ik heb er gewoon doorheen geslapen. Noa vond alleen het siervuurwerk eng wat in de lucht uit elkaar knapte. Toen het bijna twaalf uur was heeft vrouwtje de gordijnen maar dicht gedaan . Noa heeft even lopen brommen en een beetje lopen hijgen door huis maar was al snel rustig.

Een paar dagen later hadden we onweer. Dat maakte nu ook wel indruk op haar maar dat komt vast nog door het vuurwerk.

Noa haar loopsheid is bijna voorbij. Ze heeft mij wel weer zitten plagen hoor. Ging ze opeens mijn oren wassen wat ze anders niet doet. Ik snapte er niets van wat moet ze toch van me?  Daarna kreeg ik kusjes van haar en ging ze voor mij staan met haar staart opzij en maar tegen mij aanduwen.

Dan keek ik vrouwtje aan van wat wil ze nu? Vrouwtje zei dan Doe maar niet Mélo.
Later op dag ging er toch bij mij een lampje branden. Mijn zusje rook toch wel erg interessant.
Ik lag samen met Noa in de tuin te kluiven op een bot en toen die op was gingen we spelen en begon ze mij weer te plagen en ik begreep het nu ook nog!  Dat vond vrouwtje weer wat minder. We hebben vrouwtje even lekker laten rennen achter ons aan. Vond vrouwtje geloof ik wat minder. Zodra ze één van ons te pakken had werden we apart gezet . Flauw hoor!

Noa mocht gelukkig wel op hondenschool komen want ze moet bijna examen doen. Vrouwtje heeft overleg gehad met de juf en die zei we zeggen niets en zien wel hoe het gaat. Er zit één reutje bij Noa op les en die is net als ik "reu af"  en die heeft er verder niets van gemerkt tijdens les.  Vrouwtje  ging bewust niet bij hem in de buurt staan. Ze zijn vande week al twee keer naar les geweest en morgen moeten ze weer. Ze lessen altijd in het donker en het examen is s'morgens dus morgen ochtend moeten ze al weer. Volgende week is dan het examen. Ben benieuwd of ze slaagt.

Maar zondag gaan we eerst weer eens lekker rennen heeft vrouwtje beloofd. Door die loopsheid zijn we wel heel erg beperkt met wandelen. We  zijn wel naar het bos geweest maar steeds aan de lange lijn. Wijwillen wel weer eens lekker gek doen op de zandverstuiving.