Vrouwtje weet het soms niet meer, wat moeten we toch met Noa aan....
Ze is toch zo ondeugend, ze verzint steeds weer nieuwe dingen.
Eerst wou ze achter elke auto aan die voorbij kwam, gelukkig is haar dat nu afgeleerd. Nu zijn het de fietsers die oooooh zo spannend zijn. Zondag op de hei kwamen ons een paar mountainbikers tegemoet gereden, die daar eigenlijk niet mochten fietsen. Ik rende er gewoon voorbij want daar achter liepen wat honden die ik veel spannender vindt. Noa zag de fietsers en maakte rechtsomkeer naar de baasjes, toen de fietsers voorbij waren rende ze er vlug achteraan... Maar toen vrouwtje haar riep ging ze toch ook weer vlug mee.
Thuis probeert vrouwtje haar dat ook af te leren om achter de fietsers aan te gaan of er naar te blaffen maar het gaat heel langzaam de goede kant op.
Thuis heeft ze ontdekt dat ze op 1 plaatst net onder het schapengaas door kan waardoor ze in de wei bij de ezels komt. Meestal als wij samen de wei in mogen dan gaan de ezels even in de stal.
Vanmorgen ging ze ook onder het gaas door, ik zag het wel maar vrouwtje niet die was thuis aan het werk. Ik ben maar bij het hek gaan staan en ben gaan blaffen, dan komt vrouwtje vaak gelijk kijken. En ja hoor het hielp, vrouwtje kwam naar buiten en heeft Noa uit de wei gehaald. Ze liep te rennen en de ezels liepen net zo hard met haar mee. Dat is wel een leuk spelletje dat heb ik ook wel eens gedaan. Pleun en Saar zijn ook wel lief en al best wel aan ons gewend we zitten regelmatig neusje neusje te doen bij het hek.
Noa weet soms niet van ophouden dan wil ze maar blijven spelen met mij en dan trekt ze mij aan mijn oren en hang ze in mijn staart.
Soms heb ik daar helemaal geen zin in maar ja om nu op haar te gaan mopperen dat kan ik ook weer niet.
Ik ben wel blij met mijn zusje maar soms ben ik ook heel blij als ze slaapt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten