donderdag 19 februari 2015

Hoe durven ze !!

Ga ik ( Noa) vanmiddag met vrouwtje lopen komen we op de hoek van de weg staat daar toch iets geks. Ik blaffen en grommen, wat is dat in mijn weggetje?
Noa dat is een verkeersbord doe niet zo gek hoor ik naast mij. Wat een verkeersbord! Dat hoort niet in mijn weggetje dat heeft daar nog nooit eerder gestaan!
Ik was toch zo boos! Maar daar ga ik niet langs! Vrouwtje ging al langs de andere kant van de weg maar daar trap ik niet in. Ik wil daar niet langs!
Ik trok bijna mijn halsband over mijn hoofd. Vrouwtje terug naar huis, was bij ons op de hoek. Kreeg ik mijn tuigje om en er gingen brokjes mee. Maar ik laat mij niet omkopen, ik ga daar niet langs dat hoort er niet. Vrouwtje is maar de hele andere kant met mij opgelopen. Daar heb ik gedaan wat ik moest doen.

Maar je gelooft het niet kijk ik uit het zij raam van de kamer staat dat ding nog in het weggetje. Weer werd ik boos maar dat pikte vrouwtje niet. Noa FOEI , klonk het heel streng. Oeps....
Komt baasje thuis en die mogen wij dan begroeten dus wij samen even naar buiten. Nou Mélo zag hem ook hoor! Die werd ook al boos ! Samen hebben we even lekker staan te blaffen maar dat gekke ding gaat niet weg.

Hij is morgenavond wel weg zegt vrouwtje, dan zijn de bomen wel gesnoeid.
Nou ik hoop het ! Ik wil dat gekke ding daar niet in mijn weg!

Goede daad verricht.

Vorige week was het heerlijk zonnig en ben ik met vrouwtje naar de hei geweest. Ik moet wel aan de riem maar het is wel leuk om even andere luchtjes te ruiken.
Er waren ook lammetjes nog niet zo heel veel maar ze waren wel leuk en heel niet bang voor mij.
Ik baal wel hoor dat ik niet lekker mag rennen samen met Noa.
Vrouwtje gaat bewust apart met ons lopen want ze vindt het niet leuk als Noa los mag en ik niet.

Dus thuisgekomen werden we omgeruild en ging Noa mee. Noa is naar het Zwolsebos geweest. Daar kan ze lekker rennen door de hei en langs de bosrand. Volgens vrouwtje luisterde ze dan heel goed als ik er niet bij ben. Tja samen ga je toch lekker gek doen.

Noa vertelde nog dat ze een hond gevangen hadden.
Ik Noa, kwam met vrouwtje in het bos. Komt er een mevrouw onze kant oplopen met een springerspaniel en een st Bernhard. Vraagt die mevrouw of die st bernhard bij ons hoort.
Nee dus. Maar die hond loopt met haar mee dus wij lopen door. Vrouwtje keek nog eens om en er stond een meneer met die mevrouw te praten. Hij is weer bij zijn baasje Noa hoor ik vrouwtje zeggen. Ik heb toch heerlijk lopen rennen daar en nog andere honden gezien zo leuk.

Komen we bij de auto in de buurt loopt die st Bernhard daar weer. We hebben even gesnuffeld aan elkaar en toen zat hij opeens aan mijn riem. Vrouwtje zag dat hij een penning om had. Had ze haar bril niet bij zich..!! Dus ze kom het niet goed lezen. Hij heet Guus hoorde ik haar zeggen maar nu dat telt nr. Gelukkig kwam er een meneer aan lopen die kon het wel lezen maar had er ook al moeite mee.
Vrouwtje bellen en ja hoor de baas van Guus was nog in de buurt. Alleen kwam Guus niet bij ons uit de buurt dus vrouwtje heeft maar uitgelegd waar ze zou wachten. Lopen wij daar heen ik lekker los en Guus aan mijn riem. Is er niemand dus vrouwtje nog maar eens bellen, ik had ondertussen een lekker waterkuil gevonden en was heerlijk aan het baderen. Ja daar moet je gebruik van maken voor je het weet zit je aan de riem. De baas van Guus snapte het niet zo goed, ja als je onbekend ben in het bos. Maar op een gegeven moment zagen we een man onze kant op komen en Guus werd helemaal blij. Die man zwaaien en vrouwtje heeft guus maar losgelaten. Ze waren beide zo blij dat ze elkaar weer hadden gevonden. Die man heeft wel 10x hetzelfde gezegd... bedankt.

Vandaag ben ik met Famke daar wezen lopen. Veel honden hebben we niet gezien en die we zagen was bang voor ons. Was wel leuk hoo. Zo samen met famke rennen.

Toen we thuis kwamen ben ik heerlijk gaan slapen. Vrouwtje ging nog weer met Mélo op stap.
Het gaat nog steeds goed met Mélo, hij loopt gelukkig niet meer mank. Nog even volhouden een weekje of 3 ruim, en dan mogen we weer lekker samen mee hoop ik.

maandag 9 februari 2015

2 weken verder

Tja waar moet ik beginnen....

Ik ( Mélo) krijg nu door mijn eten Chinese kruiden pilletje van de acupuncturiste.
Verder ben ik bij de fysio therapeute geweest. Zij heeft mij onderzocht en vond mij veel hond!
Tja ik ben geen kleintje met mijn 82 cm schoft. Ze vond mij wel heel lief.
Ze vond mijn bespiering verder goed en gaf aan dat gezien mijn grote en gewicht ik gewoon een beetje de pech heb dat het niet zo snel geneest. Bij het minste op geringste kan dat botje wat moet herstellen weer beschadigd raken.
Weer heb ik 6 weken lijn rust gekregen. Ligt er sneeuw moet ik verdorie voorzichtig aan de riem lopen!
Toch moet ik wel zeggen dat ik de laatste 2weken s ' avonds niet meer mank loopt!!!
Toch de rust, nou ja rust maar dat vertel ik zo, en die Chinese kruiden werken wel bij mij.

Over rust gesproken.
Vrijdag morgen vroeg gingen wij om de beurt mee wandelen met vrouwtje. Het was nog heel vroeg en donker. Ligt er bij de buren een kruiwagen langs de weg. En weer je wat daar onder lag ....een dood schaap. Ja echt ik rook hem al vanuit de verte. Mag ik daar weer niet heen van vrouwtje die vindt dat vies. Daarna is vrouwtje met Noa gaan lopen, die heeft ook dat schaap zien liggen en mocht er ook niet heen.
Even later is baasje naar zijn werk gegaan en heeft het hek los gelaten omdat vrouwtje ook weg moest. Maar onze achterdeur klemt wat en die bleek niet goed dicht te zitten. Mijn slimme zus Noa had dat door en hoppa die drukte de deur open en zette het op een lopen. Ja daar ga ik dus achteraan. Dus wij met zijn tweeën rennen richting dat schaap. Ik hoorde ergens in de verte geloof ik mijn naam nog maar dat weer ik niet zeker.
Staan we goed en wel te snuffelen aan dat schaap komt opeens onze auto eraan. Ja dat geluid herkennen wij wel. Hé.... gaan we weg?  Noa en ik liepen vlug naar de auto en voor we het wisten had vrouwtje ons in de auto zitten en gingen we weer naar huis.

Vrouwtje was heel bezorgd om mij want ja ik mag helemaal niet rennen met mijn poot.
Ze heeft de hele dag pijn in de buik gehad zo schuldig voelde ze zich omdat die deur niet goed dicht was geweest. Toen baasje thuis kwam vertelde ze die wat er was gebeurd ook die was bezorgd om mijn poot. Maar het was voor niets want ik had helemaal geen last s ' avonds .

Het gaat nu dus wel beter met mijn voet maar de komende 4 weken mag ik nog niets dan alleen maar lopen op stevige ondergrond aan de riem. Vrouwtje kan daarna als ze wilt weer naar de DA om dan een foto te laten maken van mijn voet om te kijken of het weer helemaal goed is. Daarna zullen we langzaam alles weer moeten opbouwen . Stukje aan de riem stukje los,weer stukje aan de riem. Weer voorzichtig samen met Noa in de tuin,  zodat ik niet opeens te veel doe.

Revalideren noemt vrouwtje het. Zal best wel maar ik wil gewoon weer lekker kunnen rennen en stoeien en wandelen en zwemmen.