Tja waar moet ik beginnen....
Ik ( Mélo) krijg nu door mijn eten Chinese kruiden pilletje van de acupuncturiste.
Verder ben ik bij de fysio therapeute geweest. Zij heeft mij onderzocht en vond mij veel hond!
Tja ik ben geen kleintje met mijn 82 cm schoft. Ze vond mij wel heel lief.
Ze vond mijn bespiering verder goed en gaf aan dat gezien mijn grote en gewicht ik gewoon een beetje de pech heb dat het niet zo snel geneest. Bij het minste op geringste kan dat botje wat moet herstellen weer beschadigd raken.
Weer heb ik 6 weken lijn rust gekregen. Ligt er sneeuw moet ik verdorie voorzichtig aan de riem lopen!
Toch moet ik wel zeggen dat ik de laatste 2weken s ' avonds niet meer mank loopt!!!
Toch de rust, nou ja rust maar dat vertel ik zo, en die Chinese kruiden werken wel bij mij.
Over rust gesproken.
Vrijdag morgen vroeg gingen wij om de beurt mee wandelen met vrouwtje. Het was nog heel vroeg en donker. Ligt er bij de buren een kruiwagen langs de weg. En weer je wat daar onder lag ....een dood schaap. Ja echt ik rook hem al vanuit de verte. Mag ik daar weer niet heen van vrouwtje die vindt dat vies. Daarna is vrouwtje met Noa gaan lopen, die heeft ook dat schaap zien liggen en mocht er ook niet heen.
Even later is baasje naar zijn werk gegaan en heeft het hek los gelaten omdat vrouwtje ook weg moest. Maar onze achterdeur klemt wat en die bleek niet goed dicht te zitten. Mijn slimme zus Noa had dat door en hoppa die drukte de deur open en zette het op een lopen. Ja daar ga ik dus achteraan. Dus wij met zijn tweeën rennen richting dat schaap. Ik hoorde ergens in de verte geloof ik mijn naam nog maar dat weer ik niet zeker.
Staan we goed en wel te snuffelen aan dat schaap komt opeens onze auto eraan. Ja dat geluid herkennen wij wel. Hé.... gaan we weg? Noa en ik liepen vlug naar de auto en voor we het wisten had vrouwtje ons in de auto zitten en gingen we weer naar huis.
Vrouwtje was heel bezorgd om mij want ja ik mag helemaal niet rennen met mijn poot.
Ze heeft de hele dag pijn in de buik gehad zo schuldig voelde ze zich omdat die deur niet goed dicht was geweest. Toen baasje thuis kwam vertelde ze die wat er was gebeurd ook die was bezorgd om mijn poot. Maar het was voor niets want ik had helemaal geen last s ' avonds .
Het gaat nu dus wel beter met mijn voet maar de komende 4 weken mag ik nog niets dan alleen maar lopen op stevige ondergrond aan de riem. Vrouwtje kan daarna als ze wilt weer naar de DA om dan een foto te laten maken van mijn voet om te kijken of het weer helemaal goed is. Daarna zullen we langzaam alles weer moeten opbouwen . Stukje aan de riem stukje los,weer stukje aan de riem. Weer voorzichtig samen met Noa in de tuin, zodat ik niet opeens te veel doe.
Revalideren noemt vrouwtje het. Zal best wel maar ik wil gewoon weer lekker kunnen rennen en stoeien en wandelen en zwemmen.
Ik ( Mélo) krijg nu door mijn eten Chinese kruiden pilletje van de acupuncturiste.
Verder ben ik bij de fysio therapeute geweest. Zij heeft mij onderzocht en vond mij veel hond!
Tja ik ben geen kleintje met mijn 82 cm schoft. Ze vond mij wel heel lief.
Ze vond mijn bespiering verder goed en gaf aan dat gezien mijn grote en gewicht ik gewoon een beetje de pech heb dat het niet zo snel geneest. Bij het minste op geringste kan dat botje wat moet herstellen weer beschadigd raken.
Weer heb ik 6 weken lijn rust gekregen. Ligt er sneeuw moet ik verdorie voorzichtig aan de riem lopen!
Toch moet ik wel zeggen dat ik de laatste 2weken s ' avonds niet meer mank loopt!!!
Toch de rust, nou ja rust maar dat vertel ik zo, en die Chinese kruiden werken wel bij mij.
Over rust gesproken.
Vrijdag morgen vroeg gingen wij om de beurt mee wandelen met vrouwtje. Het was nog heel vroeg en donker. Ligt er bij de buren een kruiwagen langs de weg. En weer je wat daar onder lag ....een dood schaap. Ja echt ik rook hem al vanuit de verte. Mag ik daar weer niet heen van vrouwtje die vindt dat vies. Daarna is vrouwtje met Noa gaan lopen, die heeft ook dat schaap zien liggen en mocht er ook niet heen.
Even later is baasje naar zijn werk gegaan en heeft het hek los gelaten omdat vrouwtje ook weg moest. Maar onze achterdeur klemt wat en die bleek niet goed dicht te zitten. Mijn slimme zus Noa had dat door en hoppa die drukte de deur open en zette het op een lopen. Ja daar ga ik dus achteraan. Dus wij met zijn tweeën rennen richting dat schaap. Ik hoorde ergens in de verte geloof ik mijn naam nog maar dat weer ik niet zeker.
Staan we goed en wel te snuffelen aan dat schaap komt opeens onze auto eraan. Ja dat geluid herkennen wij wel. Hé.... gaan we weg? Noa en ik liepen vlug naar de auto en voor we het wisten had vrouwtje ons in de auto zitten en gingen we weer naar huis.
Vrouwtje was heel bezorgd om mij want ja ik mag helemaal niet rennen met mijn poot.
Ze heeft de hele dag pijn in de buik gehad zo schuldig voelde ze zich omdat die deur niet goed dicht was geweest. Toen baasje thuis kwam vertelde ze die wat er was gebeurd ook die was bezorgd om mijn poot. Maar het was voor niets want ik had helemaal geen last s ' avonds .
Het gaat nu dus wel beter met mijn voet maar de komende 4 weken mag ik nog niets dan alleen maar lopen op stevige ondergrond aan de riem. Vrouwtje kan daarna als ze wilt weer naar de DA om dan een foto te laten maken van mijn voet om te kijken of het weer helemaal goed is. Daarna zullen we langzaam alles weer moeten opbouwen . Stukje aan de riem stukje los,weer stukje aan de riem. Weer voorzichtig samen met Noa in de tuin, zodat ik niet opeens te veel doe.
Revalideren noemt vrouwtje het. Zal best wel maar ik wil gewoon weer lekker kunnen rennen en stoeien en wandelen en zwemmen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten