inmiddels ben ik al 4x bij de osteopaat geweest. Steeds gaat het een week goed met mijn poot en dan mank ik weer s' avonds. De osteopate gaf aan toch nog maar eens foto's te laten maken. De blokkades in mijn rug heeft zij opgelost ,eigenlijk ik zelf, maar met haar hulp.
Dus ik moest vrijdags mee naar de DA. Wat een gedoe ik moest toch een roesje want dat zou makkelijker zijn. Ik kreeg een prikje en werd een beetje duf. Vrouwtje was gelukkig de hele tijd bij mij. En het duurde en duurde ... Wat bleek ... Voor de tweede x deed de rontghen apparatuur raar bij de DA. Heb ik weer hoor. De eerste keer in september/ oktober crashte de pc. De DA had nu alles nieuw maar nu deed de scanner die de plaat waar de foto opstaat het niet. Ze hadden maar twee platen dus meer foto's zijn er niet gemaakt. De DA is heel druk geweest om dat ding weer aan de praat te krijgen maar nee. Een uur later kreeg ik weer een prikje en werd ik weer wakker. Ik leek wel een beetje dronken. De DA ging de platen ontwikkelen in zijn praktijk in Epe. De volgende dag werd vrouwtje gebeld. Op de foto van mijn rug zag hij iets aan de kant maar dat kon ook door de foto komen en op die van mijn voet zag hij niets. Ja we moesten nog maar een keertje terugkomen voor nw foto's.
Vrouwtje had iets van ik ga wel naar een ander die had het helemaal gehad met die apparatuur daar. Dus de vrijdag erop gingen we naar Hattem.
Daar was ik nog nooit geweest. Noa wel die is daar geholpen via laproscopie. We kwamen binnen en iemand zei al jeetje met dit weer denk je dat er een ijsbeer binnenkomt. Heb ik weer hoor! Maar ze vond mij wel mooi. Er zat nog een hond te wachten een zwart witte soort grote cockerspaniël. Die was niet zo aardig. En toen kwam er nog een oude cocker uit de behandelkamer die was leuk. Zijn vrouwtje was verbaasd mij te zien. Ze had nog nooit zo'n één als ik gezien. Of ik ook in huis kwam...ja natuurlijk.
Die zwart witte ging naar binnen jeetje wat stond die te gillen ! Leek wel een mager speenvarken. Ik wou gelijk niet meer. Maar daar trapte vrouwtje niet in. Eindelijk waren we aan de beurt. Dezelfde DA die Noa had geholpen begon aan mij te voelen. Ondanks de kou moesten we ook naar buiten om op de parkeerplaats heen en weer te lopen en in een drafje. Toen moest ik weer mee naar binnen. We gingen naar een andere kamer en ik kreeg weer een prikje. Slaperig dat ik werd maar niet zoals de vorige keer. Ze tilden mij op en ik werd op mijn rug in een kussen gelegd. Ze droegen alle drie rare jassen herinner ik mij. Ik hoorde vrouwtje nog zeggen dat ze medelijden had met de ridders van vroeger. Ze had een hele zware loden jas aan ..dat moet... Is veiliger. Na nog wat getrek aan mij mocht ik van de tafel op een kleedje liggen en kreeg ik weer een prikje. ik werd weer een beetje wakker. Ondertussen hoorde ik ze over mij praten. De rug ziet er heel mooi uit en zijn heupen ook. Vrouwtje was al blij met dit nieuws. Toen kwam de foto van mijn voet. Wat zie je vroeg de DA aan vrouwtje. Daar zit een Barstje/ scheurtje lijkt wel. Klopt dat is een sesambotje zei de DA. En nu...vroeg vrouwtje. Ja opereren kan maar geeft niet altijd het gewenste resultaat. Intapen kan ook maar met zo'n grote zware hond geeft dat weer extra belasting op rug en andere poten. Hij adviseerde fysiotherapie en toch vooral rust.
Dus ik moest vrijdags mee naar de DA. Wat een gedoe ik moest toch een roesje want dat zou makkelijker zijn. Ik kreeg een prikje en werd een beetje duf. Vrouwtje was gelukkig de hele tijd bij mij. En het duurde en duurde ... Wat bleek ... Voor de tweede x deed de rontghen apparatuur raar bij de DA. Heb ik weer hoor. De eerste keer in september/ oktober crashte de pc. De DA had nu alles nieuw maar nu deed de scanner die de plaat waar de foto opstaat het niet. Ze hadden maar twee platen dus meer foto's zijn er niet gemaakt. De DA is heel druk geweest om dat ding weer aan de praat te krijgen maar nee. Een uur later kreeg ik weer een prikje en werd ik weer wakker. Ik leek wel een beetje dronken. De DA ging de platen ontwikkelen in zijn praktijk in Epe. De volgende dag werd vrouwtje gebeld. Op de foto van mijn rug zag hij iets aan de kant maar dat kon ook door de foto komen en op die van mijn voet zag hij niets. Ja we moesten nog maar een keertje terugkomen voor nw foto's.
Vrouwtje had iets van ik ga wel naar een ander die had het helemaal gehad met die apparatuur daar. Dus de vrijdag erop gingen we naar Hattem.
Daar was ik nog nooit geweest. Noa wel die is daar geholpen via laproscopie. We kwamen binnen en iemand zei al jeetje met dit weer denk je dat er een ijsbeer binnenkomt. Heb ik weer hoor! Maar ze vond mij wel mooi. Er zat nog een hond te wachten een zwart witte soort grote cockerspaniël. Die was niet zo aardig. En toen kwam er nog een oude cocker uit de behandelkamer die was leuk. Zijn vrouwtje was verbaasd mij te zien. Ze had nog nooit zo'n één als ik gezien. Of ik ook in huis kwam...ja natuurlijk.
Die zwart witte ging naar binnen jeetje wat stond die te gillen ! Leek wel een mager speenvarken. Ik wou gelijk niet meer. Maar daar trapte vrouwtje niet in. Eindelijk waren we aan de beurt. Dezelfde DA die Noa had geholpen begon aan mij te voelen. Ondanks de kou moesten we ook naar buiten om op de parkeerplaats heen en weer te lopen en in een drafje. Toen moest ik weer mee naar binnen. We gingen naar een andere kamer en ik kreeg weer een prikje. Slaperig dat ik werd maar niet zoals de vorige keer. Ze tilden mij op en ik werd op mijn rug in een kussen gelegd. Ze droegen alle drie rare jassen herinner ik mij. Ik hoorde vrouwtje nog zeggen dat ze medelijden had met de ridders van vroeger. Ze had een hele zware loden jas aan ..dat moet... Is veiliger. Na nog wat getrek aan mij mocht ik van de tafel op een kleedje liggen en kreeg ik weer een prikje. ik werd weer een beetje wakker. Ondertussen hoorde ik ze over mij praten. De rug ziet er heel mooi uit en zijn heupen ook. Vrouwtje was al blij met dit nieuws. Toen kwam de foto van mijn voet. Wat zie je vroeg de DA aan vrouwtje. Daar zit een Barstje/ scheurtje lijkt wel. Klopt dat is een sesambotje zei de DA. En nu...vroeg vrouwtje. Ja opereren kan maar geeft niet altijd het gewenste resultaat. Intapen kan ook maar met zo'n grote zware hond geeft dat weer extra belasting op rug en andere poten. Hij adviseerde fysiotherapie en toch vooral rust.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten