Jeetje vrouwtje wou steeds wat schrijven in ons dagboek maar kon er niet inloggen. Gelukkig is dat nu weer gelukt!
Wij hebben de afgelopen maanden weer van alles meegemaakt.
We zijn gezellig wezen wandelen met een vroeger buurmeisje van vrouwtje. Zij heeft een dalmatiër Zoë. Zoë vond ons eerst wel een beetje groot maar het was wel gezellig op de zandverstuiving. Volgende week gaan we samen naar bussloo. Dan gaan we samen zwemmen.
Twee welen terug waren we bij de zandverstuiving op een zondag, prachtig weer, veel hondjes en mensen. Opeens zagen wij ( de baasjes en ik Mélo ) 3 reebokken de zandverstuiving opkomen. Vrouwtje kon nog net Noa pakken. Maar baasjes was te laat, ik erachter aan maar ik kon ze niet bijhouden. Ik had al flink zitten spelen met een leuke rodisian ridgeback dus was al een beetje moe.
Er ging nog een hond met mij mee achter de herten aan. Baasje en vrouwtje helemaal ongerust want ik was het bos ingerend. Op een gegeven moment hoorde ik vrouwtje roepen en kwam ik weer te voorschijn. Baasje boos, vrouwtje heel blij. Noa zat nog aan de riem en baasje liet mij gewoon los lopen. Ja toen rook ik weer dat herten spoor en wou ik toch nog even kijken. Die andere hond was intussen ook weer terug bij zijn baasjes. Die vrouw zei tegen vrouwtje hij heeft toch een chip hij komt wel weer en anders weten ze toch bij wie hij hoort. Maar ons vrouwtje denkt daar heel anders over. Die is veel te gek met ons en vind het vreselijk als ze ons niet ziet.
Toen ik netjes voor de tweede keer terug kwam had ik pech want toen moest ik aan de riem.
Die week zijn we daar niet meer geweest.
Wij hebben de afgelopen maanden weer van alles meegemaakt.
We zijn gezellig wezen wandelen met een vroeger buurmeisje van vrouwtje. Zij heeft een dalmatiër Zoë. Zoë vond ons eerst wel een beetje groot maar het was wel gezellig op de zandverstuiving. Volgende week gaan we samen naar bussloo. Dan gaan we samen zwemmen.
Twee welen terug waren we bij de zandverstuiving op een zondag, prachtig weer, veel hondjes en mensen. Opeens zagen wij ( de baasjes en ik Mélo ) 3 reebokken de zandverstuiving opkomen. Vrouwtje kon nog net Noa pakken. Maar baasjes was te laat, ik erachter aan maar ik kon ze niet bijhouden. Ik had al flink zitten spelen met een leuke rodisian ridgeback dus was al een beetje moe.
Er ging nog een hond met mij mee achter de herten aan. Baasje en vrouwtje helemaal ongerust want ik was het bos ingerend. Op een gegeven moment hoorde ik vrouwtje roepen en kwam ik weer te voorschijn. Baasje boos, vrouwtje heel blij. Noa zat nog aan de riem en baasje liet mij gewoon los lopen. Ja toen rook ik weer dat herten spoor en wou ik toch nog even kijken. Die andere hond was intussen ook weer terug bij zijn baasjes. Die vrouw zei tegen vrouwtje hij heeft toch een chip hij komt wel weer en anders weten ze toch bij wie hij hoort. Maar ons vrouwtje denkt daar heel anders over. Die is veel te gek met ons en vind het vreselijk als ze ons niet ziet.
Toen ik netjes voor de tweede keer terug kwam had ik pech want toen moest ik aan de riem.
Die week zijn we daar niet meer geweest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten