Vorige week zaterdag was Noa met vrouwtje naar les voor een proefexamen.
Ik Noa moest al vroeg op pad. Samen met vrouwtje weer met het pontje naar de overkant. Op hondenschool waren al mijn klasgenootjes er al weer.
We gingen voor het examen oefenen. Eerst moest onze chip uitgelezen worden. Dat is voor controle dat je wel met dezelfde hond examen doet, eigenlijk meer in het belang voor eventuele vervolg cursussen.
Ik hou niet zo van vreemd gewriemel aan mij en Rosa kwam met een een raar piep apparaat bij mijn nek op zoek naar de chip. Dit lukte niet we konden hem niet traceren. Na 4 keer had ik het wel gehad en begon een beetje te mopperen ( brommen ) . Het hielp want ze stopten. Dat mag ze niet naar de examinator doen hoorde ik Rosa zeggen. Neem het apparaat maar mee dan kan je thuis oefenen.
Het proef examen ging eigenlijk best wel goed bij mij en mijn klasgenootjes. Toen we naar huis reden kwam vrouwtje tot de ontdekking dat we het chip apparaat vergeten waren ... Wat nu?
Maandagmiddag mocht ik mee in de auto Mélo moest thuisblijven. Waar gaan we heen?
We stopten bij de DA. We gaan je chip zoeken Noa zei vrouwtje. Ik was weer de klos, vrouwtje ging samen met de assistente en weer met zo'n gek apparaat over mij heen. Ik had het al weer gauw gehad ermee maar ja dan ken je vrouwtje niet. Noa niet zeuren kom hier! Vrouwtje ging met dat ding over mij heen ...maar nee hoor. De DA kwam er zelf ook al bij. Met weer een ander apparaat na 4x piepte er wat. Maar ja waar ...daarna deed hij het weer niet. Na lang zoeken hebben ze hem toch gevonden, hij zit net onder mijn halsband. Vrouwtje heeft een plukje haar weggeknipt om het terug te vinden.
Dinsdag op les hebben we het weer gecheckt nu ging het al beter. We vonden hem dank zij mijn afgeknipte pluk haar. Vrouwtje heeft het apparaat toen wel meegenomen en samen met baasje mij elke morgen en avond gecheckt. Ondertussen ben ik er nu wel aan gewend.
Zaterdag morgen was het zover om9.00 reden we weg op naar het examen.
We waren mooi op tijd. Om 10.00 uur was het zover de examinator was er ook. Ik moest als vijfde van start. Eerst ging hij aan onze baasjes uitleggen hoe hij het wou hebben.
Eerst de chip controleren.. Oooh de batterij is leeg hoorde wij hem zeggen. Vrouwtje wisselde al een blik met Rosa. We gaan eerst maar beginnen dan kijk ik zo wel of ik een nieuwe batterij bij mij heb hoorde vrouwtje hem zeggen.
Rosa hield haar mond die zei niet dat zij er ook één hadden.
Ik was aan de beurt voor het individuele gedeelte. Eerst het parcours lopen. Wat dat betreft ben ik een echte Pyr ik loop niet naast maar een halve meter achter vrouwtje. Daarna kwam de geluidstoets en eten weigeren ( voorbij lopen), visuele prikkel, terras oefening en de insluit oefening met tanden laten zien.
Ik mocht weer naar mijn klasgenoten. Toen iedereen klaar was met de individuele oefening moesten we samen het veld op voor de af en blijf oefening. Wij moeten blijven liggen terwijl onze baasjes verderop staan en er vreemde mensen voorbij lopen en iemand met een hond. Wij bleven allemaal keurig op onze plaats. Daarna moesten wij tegen over elkaar staan en langs elkaar lopen met Max 1 meter afstand tussen hond en hond. Daarna moest ik zitten vrouwtje liep 10 meter weg terwijl alle ander klasgenootjes langs mij heen lopen en dan als vrouwtje roept moet ik in 1 lijn naar haar toe en voor haar gaan zitten. Deed ik ook al goed.
Daarna was het klaar en ging de examinator alles beoordelen. Ik ging in de auto en vrouwtje ging binnen koffie drinken en wachten op de uitslag.
Helaas zijn we gezakt op het onderdeel naast lopen, gelukkig waren we niet de enigste. Dat is een
verplicht onderdeel en daar moet je een voldoende voor hebben en wij kregen een matig.
Rosa heeft nog geprobeerd aan te geven dat ik altijd zo loop en dat ik voor een Pyr het heel goed doe maar hij was heel streng en vond het niet goed genoeg. We kunnen nog herexamen doen over 3weken maar dat doet vrouwtje niet. Ze gelooft niet dat ik net als een herder strak aan de voet kom lopen. Ik denk ook niet dat ik dat zal doen. We hebben afscheid genomen en zijn lekker naar huis gegaan daar heb ik samen met Mélo een lekker bot gehad en het is goed zo.
Achteraf is die man helemaal vergeten om onze chip's te controleren is vrouwtje zo druk mee geweest.
Ik Noa moest al vroeg op pad. Samen met vrouwtje weer met het pontje naar de overkant. Op hondenschool waren al mijn klasgenootjes er al weer.
We gingen voor het examen oefenen. Eerst moest onze chip uitgelezen worden. Dat is voor controle dat je wel met dezelfde hond examen doet, eigenlijk meer in het belang voor eventuele vervolg cursussen.
Ik hou niet zo van vreemd gewriemel aan mij en Rosa kwam met een een raar piep apparaat bij mijn nek op zoek naar de chip. Dit lukte niet we konden hem niet traceren. Na 4 keer had ik het wel gehad en begon een beetje te mopperen ( brommen ) . Het hielp want ze stopten. Dat mag ze niet naar de examinator doen hoorde ik Rosa zeggen. Neem het apparaat maar mee dan kan je thuis oefenen.
Het proef examen ging eigenlijk best wel goed bij mij en mijn klasgenootjes. Toen we naar huis reden kwam vrouwtje tot de ontdekking dat we het chip apparaat vergeten waren ... Wat nu?
Maandagmiddag mocht ik mee in de auto Mélo moest thuisblijven. Waar gaan we heen?
We stopten bij de DA. We gaan je chip zoeken Noa zei vrouwtje. Ik was weer de klos, vrouwtje ging samen met de assistente en weer met zo'n gek apparaat over mij heen. Ik had het al weer gauw gehad ermee maar ja dan ken je vrouwtje niet. Noa niet zeuren kom hier! Vrouwtje ging met dat ding over mij heen ...maar nee hoor. De DA kwam er zelf ook al bij. Met weer een ander apparaat na 4x piepte er wat. Maar ja waar ...daarna deed hij het weer niet. Na lang zoeken hebben ze hem toch gevonden, hij zit net onder mijn halsband. Vrouwtje heeft een plukje haar weggeknipt om het terug te vinden.
Dinsdag op les hebben we het weer gecheckt nu ging het al beter. We vonden hem dank zij mijn afgeknipte pluk haar. Vrouwtje heeft het apparaat toen wel meegenomen en samen met baasje mij elke morgen en avond gecheckt. Ondertussen ben ik er nu wel aan gewend.
Zaterdag morgen was het zover om9.00 reden we weg op naar het examen.
We waren mooi op tijd. Om 10.00 uur was het zover de examinator was er ook. Ik moest als vijfde van start. Eerst ging hij aan onze baasjes uitleggen hoe hij het wou hebben.
Eerst de chip controleren.. Oooh de batterij is leeg hoorde wij hem zeggen. Vrouwtje wisselde al een blik met Rosa. We gaan eerst maar beginnen dan kijk ik zo wel of ik een nieuwe batterij bij mij heb hoorde vrouwtje hem zeggen.
Rosa hield haar mond die zei niet dat zij er ook één hadden.
Ik was aan de beurt voor het individuele gedeelte. Eerst het parcours lopen. Wat dat betreft ben ik een echte Pyr ik loop niet naast maar een halve meter achter vrouwtje. Daarna kwam de geluidstoets en eten weigeren ( voorbij lopen), visuele prikkel, terras oefening en de insluit oefening met tanden laten zien.
Ik mocht weer naar mijn klasgenoten. Toen iedereen klaar was met de individuele oefening moesten we samen het veld op voor de af en blijf oefening. Wij moeten blijven liggen terwijl onze baasjes verderop staan en er vreemde mensen voorbij lopen en iemand met een hond. Wij bleven allemaal keurig op onze plaats. Daarna moesten wij tegen over elkaar staan en langs elkaar lopen met Max 1 meter afstand tussen hond en hond. Daarna moest ik zitten vrouwtje liep 10 meter weg terwijl alle ander klasgenootjes langs mij heen lopen en dan als vrouwtje roept moet ik in 1 lijn naar haar toe en voor haar gaan zitten. Deed ik ook al goed.
Daarna was het klaar en ging de examinator alles beoordelen. Ik ging in de auto en vrouwtje ging binnen koffie drinken en wachten op de uitslag.
Helaas zijn we gezakt op het onderdeel naast lopen, gelukkig waren we niet de enigste. Dat is een
verplicht onderdeel en daar moet je een voldoende voor hebben en wij kregen een matig.
Rosa heeft nog geprobeerd aan te geven dat ik altijd zo loop en dat ik voor een Pyr het heel goed doe maar hij was heel streng en vond het niet goed genoeg. We kunnen nog herexamen doen over 3weken maar dat doet vrouwtje niet. Ze gelooft niet dat ik net als een herder strak aan de voet kom lopen. Ik denk ook niet dat ik dat zal doen. We hebben afscheid genomen en zijn lekker naar huis gegaan daar heb ik samen met Mélo een lekker bot gehad en het is goed zo.
Achteraf is die man helemaal vergeten om onze chip's te controleren is vrouwtje zo druk mee geweest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten