Van de week zijn we heerlijk wezen wandelen met Famke op de hei. Vrouwtje nam een iets andere route zodat wij niet langs de watertjes kwamen. Helemaal schoon kwamen wij thuis.
Vandaag was dat een heel ander verhaal. Wij kwamen de Pyr dame weer tegen van10 jr oud op de hei en terwijl de baasjes aan het kletsen waren zijn noa en ik richting watertje gegaan. De baasjes dachten dat dat wel droog zou staan. Nou nee... Verkeerd gedacht er was nog een heerlijk blubberpoel over en daar weten wij ook wel raad mee.
Toen wij weer terug waren bij de kletsende baasjes moesten die mensen van die Pyr wel heel erg lachen om hoe wij er uitzagen. Zo vies maar ook wel een grappig gezicht. De baasjes kregen onderweg ook nog het nodige te horen van andere wandelaars die wel blij waren dat wij aangelijnd werden toen zij met hun licht broek om de hoek kwamen lopen. Wat erg.....Sorry maar ik moet wel lachen..... Oooh wat vies... Maar wel grappig....ga zo maar door. Thuis aangekomen zijn wij aan de lange riem meegenomen naar de Hank die nu door het hoge water is overgelopen. Daar staat het asfaltweggetje onder water en daar mochten wij om de beurt het water in. De onderkant was nu redelijk schoon allen onze hoofden nog niet. Dat heeft vrouwtje thuis geprobeerd schoon te krijgen. Wat niet mee viel.
Je maakt wat mee met ons.
Zaterdag morgen hebben we vrouwtje gymnastiek les gegeven. Wij liepen rustig te wandelen totdat wij het weggetje in liepen. Voor ons uit liep een hond. Vrouwtje hield al wat in en liet ons steeds even zitten. Want Noa is dan ze gefixeerd die wil daar dan gelijk heen. Ik ook wel maar als vrouwtje zegt rustig dan loop ik ook netjes naast maar Noa hangt in de riem. Door ons steeds even te laten zitten wordt Noa wel rustiger en is de drang minder. Die hond ging aan het eind links en wij moeten
rechts dus vrouwtje dacht .. hé hé ook weer gehad. Nou nee... Opeens doemt er uit het hoge gras langs de weg een hond op die achter een haas aan zat. Die hond die eerst voor ons liep. Vrouwtje had gelijk iets van laten zitten die twee dan hou ik ze wel in bedwang. Maar toen hij ons zag ging hij een
spelboog maken en ons uitdagen. Ja wij wouden ook wel meedoen en tegelijk begonnen wij te trekken en kregen we een klein beetje vaart. Vrouwtje probeerde nog uit alle macht om ons te houden maar ja wij zijn met zijn tweeën en vrouwtje kon ons niet bijbenen. Zij heeft de riemen maar los gela ten en daar gingen wij. Die hond sprong over de sloot, ik bleef staan maar Noa niet die ging ook de sloot over. Vrouwtje had mij dus weer snel te pakken maar na twee keer roepen stopte Noa ook met de achtervolging en kwam ze netjes terug. Ja zonder mij is het natuurlijk niet leuk jagen.
Vandaag was dat een heel ander verhaal. Wij kwamen de Pyr dame weer tegen van10 jr oud op de hei en terwijl de baasjes aan het kletsen waren zijn noa en ik richting watertje gegaan. De baasjes dachten dat dat wel droog zou staan. Nou nee... Verkeerd gedacht er was nog een heerlijk blubberpoel over en daar weten wij ook wel raad mee.
Toen wij weer terug waren bij de kletsende baasjes moesten die mensen van die Pyr wel heel erg lachen om hoe wij er uitzagen. Zo vies maar ook wel een grappig gezicht. De baasjes kregen onderweg ook nog het nodige te horen van andere wandelaars die wel blij waren dat wij aangelijnd werden toen zij met hun licht broek om de hoek kwamen lopen. Wat erg.....Sorry maar ik moet wel lachen..... Oooh wat vies... Maar wel grappig....ga zo maar door. Thuis aangekomen zijn wij aan de lange riem meegenomen naar de Hank die nu door het hoge water is overgelopen. Daar staat het asfaltweggetje onder water en daar mochten wij om de beurt het water in. De onderkant was nu redelijk schoon allen onze hoofden nog niet. Dat heeft vrouwtje thuis geprobeerd schoon te krijgen. Wat niet mee viel.
Je maakt wat mee met ons.
Zaterdag morgen hebben we vrouwtje gymnastiek les gegeven. Wij liepen rustig te wandelen totdat wij het weggetje in liepen. Voor ons uit liep een hond. Vrouwtje hield al wat in en liet ons steeds even zitten. Want Noa is dan ze gefixeerd die wil daar dan gelijk heen. Ik ook wel maar als vrouwtje zegt rustig dan loop ik ook netjes naast maar Noa hangt in de riem. Door ons steeds even te laten zitten wordt Noa wel rustiger en is de drang minder. Die hond ging aan het eind links en wij moeten
rechts dus vrouwtje dacht .. hé hé ook weer gehad. Nou nee... Opeens doemt er uit het hoge gras langs de weg een hond op die achter een haas aan zat. Die hond die eerst voor ons liep. Vrouwtje had gelijk iets van laten zitten die twee dan hou ik ze wel in bedwang. Maar toen hij ons zag ging hij een
spelboog maken en ons uitdagen. Ja wij wouden ook wel meedoen en tegelijk begonnen wij te trekken en kregen we een klein beetje vaart. Vrouwtje probeerde nog uit alle macht om ons te houden maar ja wij zijn met zijn tweeën en vrouwtje kon ons niet bijbenen. Zij heeft de riemen maar los gela ten en daar gingen wij. Die hond sprong over de sloot, ik bleef staan maar Noa niet die ging ook de sloot over. Vrouwtje had mij dus weer snel te pakken maar na twee keer roepen stopte Noa ook met de achtervolging en kwam ze netjes terug. Ja zonder mij is het natuurlijk niet leuk jagen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten