30 april was het weer zover ik was weer jarig.
Er hingen weer overal vlaggen en ik hoorde weer het muziek korps, dat geeft toch wel een echt verjaardags gevoel. Maandag had ik al een kaart ontvangen van tante Gerrie en oom Anton. Ik kreeg ook weer een mail van " mama" Karin en via Facebook ben ik gefeliciteerd door oa baasjes van andere Pyrs.
We zijn lekker naar het Heerderstrand geweest voor mijn verjaardag. 30 april was de laatste keer dat we daar mochten komen, pas in september mogen we daar weer zwemmen en lopen. Zo jammer dat duurt nog zo lang..
Noa en ik hebben daar heerlijk gespeeld en gezwommen wat een feest. Vrouwtje had ook nog wat extra lekkers meegenomen voor ons dus het was een echt feestje.
Het is een beetje een rare week, de baasjes zijn veel thuis en wij daardoor ook veel buiten. Maar dat vinden wij niet erg! Noa begint het al te leren dat ze niet meer overal tegen mag blaffen en met de fietsers gaat het ook al een stuk beter. Er komen nu ook zo vaak fietsen voorbij dat als je daar de hele tijd tegen moet blaffen je er schor van wordt. Ook onder het wandelen en we komen fietsers tegen gaat langzaam beter . ( negen van de tien keer).
Vanmorgen zijn we al vroeg naar de hei geweest anders wordt het daar haast te warm voor ons om te lopen. De poelen waren droog... Jammer wij er helemaal heen rennen is er geen water.
De baasjes hielden hun hart vast van oooh nee daar gaan ze weer maar wij kwamen helemaal schoon terug. We hebben ook nog een oude Pyr dame ontmoet die was al 10 jr oud maar ze was heel lief . Die mevrouw moest mij even knuffelen want ik leek zoveel op haar pas overleden reu. Ze had tranen in haar ogen. Ik vind dat allemaal goed hoor daarna ben ik lekker gaan rennen met hun twee staffords en daarna kregen Noa en ik nog een dolle bui.
Op de terug weg liepen wij niet meer zo hard en zochten we steeds plekken in de schaduw op om even te liggen of we maakten even een gat in het zandpad wat vrouwtje weer kon dichtgooien.
Vanmiddag zijn we lekker in de tuin geweest en hebben we heerlijk onder de kastanje boom gelegen.
Wat hebben wij het toch zwaar ;-)
Er hingen weer overal vlaggen en ik hoorde weer het muziek korps, dat geeft toch wel een echt verjaardags gevoel. Maandag had ik al een kaart ontvangen van tante Gerrie en oom Anton. Ik kreeg ook weer een mail van " mama" Karin en via Facebook ben ik gefeliciteerd door oa baasjes van andere Pyrs.
We zijn lekker naar het Heerderstrand geweest voor mijn verjaardag. 30 april was de laatste keer dat we daar mochten komen, pas in september mogen we daar weer zwemmen en lopen. Zo jammer dat duurt nog zo lang..
Noa en ik hebben daar heerlijk gespeeld en gezwommen wat een feest. Vrouwtje had ook nog wat extra lekkers meegenomen voor ons dus het was een echt feestje.
Het is een beetje een rare week, de baasjes zijn veel thuis en wij daardoor ook veel buiten. Maar dat vinden wij niet erg! Noa begint het al te leren dat ze niet meer overal tegen mag blaffen en met de fietsers gaat het ook al een stuk beter. Er komen nu ook zo vaak fietsen voorbij dat als je daar de hele tijd tegen moet blaffen je er schor van wordt. Ook onder het wandelen en we komen fietsers tegen gaat langzaam beter . ( negen van de tien keer).
Vanmorgen zijn we al vroeg naar de hei geweest anders wordt het daar haast te warm voor ons om te lopen. De poelen waren droog... Jammer wij er helemaal heen rennen is er geen water.
De baasjes hielden hun hart vast van oooh nee daar gaan ze weer maar wij kwamen helemaal schoon terug. We hebben ook nog een oude Pyr dame ontmoet die was al 10 jr oud maar ze was heel lief . Die mevrouw moest mij even knuffelen want ik leek zoveel op haar pas overleden reu. Ze had tranen in haar ogen. Ik vind dat allemaal goed hoor daarna ben ik lekker gaan rennen met hun twee staffords en daarna kregen Noa en ik nog een dolle bui.
Op de terug weg liepen wij niet meer zo hard en zochten we steeds plekken in de schaduw op om even te liggen of we maakten even een gat in het zandpad wat vrouwtje weer kon dichtgooien.
Vanmiddag zijn we lekker in de tuin geweest en hebben we heerlijk onder de kastanje boom gelegen.
Wat hebben wij het toch zwaar ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten