Wij zijn anders.

Vandaag zijn we weer lekker met zijn vieren naar de hei geweest.
Baasje is sinds een paar maand ook helemaal om, wat ik bedoel is dat hij tegenwoordig ontspannen meeloopt. Hij heeft er wel moeite mee gehad met het feit dat wij een " beetje " eigenzinnig zijn.
Wij gaan nog wel eens zo maar een kant op en dat is dan niet de kant die baasje graag zou zien.
Vrouwtje is daar een stuk makkelijker in die loopt gewoon door en vindt dat wij maar moeten opletten.  Wat wij ook echt wel doen hoor!
Ik hoorde ze vanochtend praten over ons. Ze hadden het erover dat wij toch wel totaal anders zijn dan de vorige honden die zij hebben gehad.
Maar dat dit toch wel heel leuk is. Wij spelen heel vaak samen en lopen heerlijk achter elkaar aan te rennen op de hei. Wij hebben samen het grootste plezier in het water en weten dat samen ook steeds haarfijn te vinden. Wij zijn gewoon de dikste maatjes die je maar kan hebben.
De vorige honden van de baasjes luisterden heel goed en liepen altijd netjes om de plassen heen en waren eigenlijk een beetje heel erg rustig geloof ik.
NOU DAT ZIJN WIJ NIET.

Wij zijn wel verschillend waarschijnlijk passen wij daarom zo goed bij elkaar.
Ik ben eigenlijk best wel rustig en stabiel. Ik laat mij niet zo gauw gek maken. Je kan ook wel merken dat ik wat ouder ben want ik luister nu beter en ben relaxter. Ik kan rustig op de oprit liggen zonder naar alles te blaffen. Tenzij ze op mijn erf willen komen natuurlijk. Als het gaat schemeren of in het donker dan ben ik wel heel alert. Dan bescherm ik mijn baasjes en het huis heel goed.

Noa is een ontstuimige en fanatieke tante. Noa is super enthousiast ook al ben je twee tellen naar de vuilnisbak ofzo dan wordt je begroet alsof ze je al tijden heeft moeten missen. Noa springt ook graag tegen je op en wil je altijd kussen. Buiten wil ze wel naar alles blaffen wat de baasjes een beetje proberen in te dammen maar dat lukt nog niet altijd. Ik ga dan ook nog eens meedoen en dan moeten ze twee honden stil krijgen. We zijn beide wel gek op katten en konijnen dan moet vrouwtje zich echt schrap zetten. Ik luister dan wel eerder en ben dan zo weer rustig terwijl Noa helemaal gefixeerd blijft op een kat of konijn. Ook al zijn die allang uit het zicht zij is nog helemaal dol.
Ze heeft ook nog steeds het idee dat de weg achter ons, eigenlijk ons vaste rondje,  haar terrein is wat ze moet beschermen.  In huis is Noa gewoon een schatje en erg knuffelig.
Noa gaat haar neus achteraan die loopt altijd naar luchtjes te snuiven. Het is net een stofzuiger altijd die neus langs de grond. Ik ben er één die echt alles ziet. Vandaar dat vrouwtje ook altijd druk alles in de gaten houdt tijdens de wandeling om op onverwachte bewegingen van ons alert te zijn.
Wij vullen elkaar dus eigenlijk best wel aan. Daarom hebben we samen zoveel plezier.


Wij zijn nog steeds niet uitgekeken op de hei. Er lopen daar zoveel honden dat wij steeds nieuwe luchtjes ruiken die reuze interessant zijn. Noa en ik worden al regelmatig herkent. Vanmorgen zei een meneer; ik stapte uit de auto en zag die twee van jullie al in de verte lopen en toen ik de trap opliep zag ik ze al heerlijk plonzen door het water. Er was ook een mevrouw die een kruising Tatra/ Pyr  heeft gehad en deze voor een paar maand terug heeft moeten laten inslapen. Die mevrouw is helemaal weg van ons. Maar van haar man mag ze geen pyr meer hebben gezien haar leeftijd. Ze heeft nu een Labradoedel pup.  Die mevrouw vergeleek mij met Sam. Ze leest haar kleinkinderen voor uit een boek wat heet ; toen kwam Sam. Dit boek gaat over een grote witte hond die bij mensen komt aanlopen en van alles meemaakt.  Steeds als zij aan het voorlezen is moet ze aan mij denken. Leuk hé.