Zaterdag was er een grote rommelmarkt in Olst, Tanta Gerry ging daar met een kraam staan en vrouwtje wou daar wel eens even kijken. Baasje vond dat ik ook mee moest.
Dus nadat de boodschappen waren gedaan ging baasje de auto klaarmaken (bank plat, loopplank en deken etc)
Na een kort ritje kwamen wij bij de pont naar Olst. Het was daar al druk met auto's dus mijn baasjes parkeerden daar de auto en wij gingen lopend naar de pont.
Wat een vreemd ding is dat, ik heb vol bewondering staan te kijken en liep zo mee de pont op. Nog geen 5 minuten later stonden we aan de overkant op de wal.
Wat een boel mensen zeg en ze keken mij allemaal heel verbaasd aan. Ik geloof dat baasje wel 50x heeft verteld wat voor hond ik was, we schoten helemaal niet op. Ik was heel rustig en vond het allemaal wel best ik ben heel veel geaaid. Steeds hoorde je mensen zeggen ohh kijk eens wat een mooie hond of die is groot. Ook veel mensen spraken mijn baasjes aan omdat zij iemand kenden met ook een Pyr of dat ze er vroeger zelf één hadden gehad of omdat zij nog nooit zo'n hond hadden gezien.
Later zijn wij via een rustig straatje terug gelopen en daar was een heel klein jongetje die net kon lopen en die vond mij heel leuk. Vrouwtje vond het zo jammer dat zij het foto toestel niet bij zich had. Dat jongetje was nog niet zo hoog als mijn schouders of bibs en hij wou mij steeds kusjes geven. Zo lief... en ik.. ik vind dat allemaal goed.
Zondag ben ik weer eens lekker wezen zwemmen op het Heerderstrand. Honden mogen daar weer zwemmen en dat heb ik ook lekker gedaan heeerlijk.
Maandag ben ik een beetje ondeugend geweest. Ik was lekker met vrouwtje aan het wandelen en toen sprong er opeens een haas uit het gras omhoog vlak voor mijn neus.
Ik er achteraan, vrouwtje heeft de riem maar losgelaten want anders ging het niet goed, ik zou haar omver getrokken hebben. Met zo'n rol riem heb ik altijd een voorsprongetje, met de gewone riem zou mij dat niet gelukt zijn dan is vrouwtje mij de baas. Gelukkig was het op een groot grasveld en zijn daar geen wegen in de buurt.
Ik had hem bijna tot dat hij het maisveld in rende. Ik dus ook het maisveld in met de lange rolriem achter mij aan. Ik hoorde vrouwtje nog roepen maar die zie ik zo wel weer. WAAR IS DIE HAAS... Aan het eind van de mais kwam ik weer te voorschijn en ja daar lag die haas ook dus daar gingen wij weer vlak langs vrouwtje en aan het eind gingen we weer de mais in. Dat beest was sneller dan mij en ik raakte hem kwijt. Ik kon hem niet meer vinden. Toen ben ik maar rustig naar vrouwtje toegelopen.
Toen we thuis waren ben ik lekker gaan slapen, wel vermoeiend zo'n sprint trekken.
Toen baasje thuis kwam kreeg die het hele verhaal te horen. Jeetje wat kan die hond rennen hoorde ik vrouwtje zeggen. Ja ik ben dan wel groot maar ook heel lenig en snel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten