Zaterdagavond is aangebroken en Mélo moet de benche in voor de nacht. Dat hij er in wordt gezet is geen probleem maar dat het deurtje dicht gaat wel. Hij zet het op een blaffen en gillen en wij zeggen stoer, gewoon negeren. Na een poosje moet er toch iets gebeuren want dit is niets zo.
Dus ik pak mijn dekbed en vertrek naar beneden. Ga op een ligbed kussen liggen naast de benche en het wordt stil. De derde nacht ga ik stilletjes naar boven als hij slaapt en de 4e nacht gaat het goed. Hij blaft heel even en is dan stil tot ongeveer half 2 want dan moet hij plassen of een hoopje doen en maakt hij mij netjes wakker. Hierna gaat hij de benche weer in en is het stil (komt ook door het lekkers wat hij heeft gehad).
Het is een hele lieve pup die rustig alles eens bekijkt of het nu om vogeltjes gaat of verkeer dat langs rijdt het maakt niet uit. Eerts kijken en dan gaan we weer verder.
Wat een groot voordeel is is dat je al een hond hebt die luisterd. Mélo loopt namelijk gelijk netjes me aan het riempje en volgt zijn oude "broer".
Maar wat ook heel fijn is is dat hij zindelijk is. Hij geeft het ook s'nachts netjes aan. Heerlijk zo'n pup.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten